Εργαστήριο Ευφυούς Υπολογιστικής & Τεχνολογίας

Θέματα Διπλωματικών Εργασιών 2026-2027

Ανάθεση Διπλωματικών Εργασιών

Αιτήσεις και Ανάθεση Διπλωματικών Εργασιών

  • Κάθε θεματική περιοχή μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα επί μέρους θέματα διπλωματικών εργασιών. Κάθε διπλωματική εργασία ανατίθεται σε ένα άτομο. Επεξηγήσεις για τα θέματα δίνονται μέσω email από τους επιβλέποντες καθηγητές, κ.κ. Χρήστο Ζαρολιάγκη (zaro@ceid.upatras.gr), Σπύρο Κοντογιάννη (spyridon.kontogiannis@upatras.gr) και Όθωνα Μιχαήλ (othon.michail@upatras.gr ).
  • Όσοι/ες φοιτητές/τριες ενδιαφέρονται για κάποια (ή κάποιες) από τις θεματικές περιοχές θα πρέπει να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα, το αργότερο έως την Κυριακή 11.10.2026.

Σημείωση:

Υπάρχει και η δυνατότητα επίβλεψης θέματος που θα προταθεί από φοιτητή/φοιτήτρια, εφόσον εκπληρώνει τις προϋποθέσεις μιας διπλωματικής εργασίας.

Περιγραφή Θεματικών Περιοχών

Οι θεματικές περιοχές των διπλωματικών εργασιών του ακαδημαϊκού έτους είναι οργανωμένες στους εξής τομείς.

Αναλυτική Περιγραφή των Διπλωματικών

Ακολουθεί η περιγραφή των προτεινόμενων διπλωματικών ανά τομέα.

[A] Τεχνητή Νοημοσύνη, Ευφυείς Αλγόριθμοι & Βελτιστοποίηση: Προβλήματα Δρομολόγησης.

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Ο αλγόριθμος A* αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αλγορίθμους αναζήτησης για την εύρεση συντομότερων διαδρομών σε γραφήματα και χρησιμοποιείται σε πλήθος εφαρμογών, όπως η δρομολόγηση, τα συστήματα πλοήγησης και ο σχεδιασμός διαδρομών. Η απόδοσή του εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την επιλογή μιας ευρετικής συνάρτησης, η οποία εκτιμά το κόστος της διαδρομής από έναν κόμβο προς τον προορισμό. Κλασικές ευρετικές μετρικές, όπως η απόσταση Manhattan και η Ευκλείδεια απόσταση, αξιοποιούν γεωμετρικά χαρακτηριστικά του χώρου, ενώ η μέθοδος ALT (A*, Landmarks, Triangle inequality) [1] χρησιμοποιεί ορόσημα (landmarks) και την τριγωνική ανισότητα για την κατασκευή ισχυρότερων ευρετικών εκτιμήσεων.

Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη τεχνικών Μηχανικής Μάθησης έχει οδηγήσει στη διερεύνηση της δυνατότητας εκμάθησης ευρετικών συναρτήσεων από δεδομένα. Αντί η ευρετική εκτίμηση να βασίζεται αποκλειστικά σε προκαθορισμένες γεωμετρικές ή αλγοριθμικές ιδιότητες του γραφήματος, μπορεί να εκπαιδευτεί ένα μοντέλο ώστε να εκτιμά το κόστος της βέλτιστης διαδρομής μεταξύ ενός κόμβου και ενός δεδομένου προορισμού [2].

Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη, υλοποίηση και πειραματική αξιολόγηση ευρετικών συναρτήσεων για την αποδοτικότερη συμπεριφορά του αλγορίθμου A* που βασίζονται τόσο σε κλασικές μεθόδους αλλά και σε μεθόδους Μηχανικής Μάθησης. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί όχι μόνο στην ακρίβεια των προβλέψεων των μοντέλων, αλλά κυρίως στην επίδρασή τους στην ίδια τη διαδικασία αναζήτησης, δηλαδή στο χρόνο εκτέλεσης και στον αριθμό των κόμβων που εξετάζει ο A*.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας και υλοποίηση των μεθόδων [1] και [2].
  • Η πειραματική σύγκριση των υλοποιημένων αλγορίθμων [1] και [2], καθώς και των κλασικών μεθόδων που βασίζονται στις ευρετικές μετρικές Manhattan και Ευκλείδειας απόστασης, σε διαφορετικά γραφήματα, συνθετικά και πραγματικού κόσμου, ως προς τον χρόνο εκτέλεσης και τον αριθμό των κόμβων που επισκέπτεται ο A*.
  • Η διερεύνηση διαφορετικών μοντέλων Μηχανικής Μάθησης για την προσέγγιση [2], με στόχο τη μελέτη της επίδρασης της επιλογής του μοντέλου στην ποιότητα των ευρετικών εκτιμήσεων και, κυρίως, στην απόδοση του A*.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] A. V. Goldberg, C. Harrelson: Computing the Shortest Path: A* Search Meets Graph Theory. Proceedings of the 16th Annual ACM-SIAM Symposium on Discrete Algorithms (SODA), 2005,  https://dl.acm.org/doi/10.5555/1070432.1070455.

[2] T. Kim, S. An: Learning Heuristic A*: Efficient Graph Search Using Neural Network. IEEE International Conference on Robotics and Automation (ICRA), 2020, https://ieeexplore.ieee.org/document/9197015.

Επιβλέπων:                   Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Η εύρεση βέλτιστων διαδρομών σε ένα αστικό περιβάλλον με συνδυασμό πολλών μέσων (ή τρόπων) μαζικής μεταφοράς (πχ μετρό, λεωφορεία, τραμ, προαστιακό σιδηρόδρομο, κ.λπ.) αποτελεί ένα καθημερινό ζήτημα για τις μετακινήσεις των πολιτών. Η δυσκολία εύρεσης τέτοιων βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών αυξάνεται όταν πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι διαφορετικές εξατομικευμένες προτιμήσεις κάθε πολίτη. Την τελευταία δεκαετία έχουν προταθεί διάφοροι αλγόριθμοι για την εύρεση βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών – RAPTOR [1], MDTM [2], REX [3] – οι οποίοι βασίζονται αφενός σε νέες μοντελοποιήσεις των συγκοινωνιακών δικτύων και αφετέρου σε έξυπνες ευρετικές επεκτάσεις του αλγορίθμου Dijkstra για εύρεση βέλτιστων διαδρομών.

Πρόσφατα προτάθηκε μια διαφορετική προσέγγιση, που ονομάστηκε ChatPlanner [4], η οποία αξιοποιεί ειδικώς ρυθμισμένα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (ΜΓΜ) προκειμένου να εξάγει παραμέτρους δρομολόγησης και να μετατρέψει τις προτιμήσεις των πολιτών — που διατυπώνονται σε φυσική γλώσσα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας — σε βαθμολογίες προτίμησης, ενσωματώνοντας στη συνέχεια τις εν λόγω προτιμήσεις στον αλγόριθμο εύρεσης βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών RAPTOR [1].  

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της τρέχουσας τεχνολογικής στάθμης [1,2,3,4].
  • Η υλοποίηση και επέκταση της μεθόδου ChatPlanner για τον συνδυασμό ενός ΜΓΜ με τους αλγορίθμους εύρεσης βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών MDTM [2] ή REX [3].   
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση της νέας υλοποιημένης μεθόδου με εκείνη που παρουσιάζεται στη δημοσίευση [4].

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Daniel Delling, Thomas Pajor, and Renato F Werneck. Round-based public transit routing. Transportation Science, 49(3):591–604, 2015. https://doi:10.1287/trsc.2014.0534 .

[2] Kalliopi Giannakopoulou, Andreas Paraskevopoulos, and Christos Zaroliagis. Multimodal dynamic journey-planning. Algorithms, 12(10):213, 2019. https://doi:10.3390/a12100213 .

[3] S. Kontogiannis, P. Machaira, A. Paraskevopoulos, and C. Zaroliagis.
REX: A Realistic Time-dependent Model for Multimodal Public Transport.
In Algorithmic Approaches for Transportation Modeling, Optimization, and Systems – ATMOS 2022. OASIcs Series Vol. 106 (2022), pp. 9:1-9:15. https://doi.org/10.4230/OASIcs.ATMOS.2022.12 .

[4] Tingting Yang, Chenhao Xue, Jun Chen. ChatPlanner: A large language model framework for personalized public transit routing. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, Volume 194, Part A, 2027, https://doi.org/10.1016/j.trc.2026.106017 .

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Η εύρεση βέλτιστων διαδρομών σε ένα αστικό περιβάλλον με συνδυασμό πολλών μέσων (ή τρόπων) μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) – πχ μετρό, λεωφορεία, τραμ, προαστιακό σιδηρόδρομο, κ.λπ. – αποτελεί ένα καθημερινό ζήτημα για τις μετακινήσεις των πολιτών. Η δυσκολία εύρεσης τέτοιων βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών αυξάνεται όταν πρέπει να ληφθούν υπόψη τυχόν διαταραχές (πχ καθυστερήσεις) στην ομαλή λειτουργία των ΜΜΜ λόγω κυκλοφοριακής κίνησης, έργων, ατυχημάτων ή άλλων απρόβλεπτων συμβάντων (πχ διακοπή ηλεκτροδότησης, έντονα καιρικά φαινόμενα, κ.λπ.). Σε τέτοιες περιπτώσεις το πληροφορικό σύστημα εύρεσης βέλτιστων πολυτροπικών διαδρομών πρέπει να ενημερωθεί ώστε να προτείνει εναλλακτικές διαδρομές στους πολίτες. Την τελευταία δεκαετία έχουν προταθεί διάφοροι αλγόριθμοι αποδοτικής ενημέρωσης και εύρεσης εναλλακτικών  διαδρομών (πχ MDTM [2]) οι οποίοι βασίζονται αφενός σε νέες μοντελοποιήσεις των συγκοινωνιακών δικτύων και αφετέρου σε έξυπνες ευρετικές επεκτάσεις του αλγορίθμου Dijkstra για εύρεση βέλτιστων διαδρομών.

Πρόσφατα προτάθηκε μια διαφορετική προσέγγιση, που ονομάστηκε TraveLLM [4], η οποία αξιοποιεί τις δυνατότητες κατανόησης φυσικής γλώσσας και συλλογιστικής των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (ΜΓΜ). Το σύστημα TraveLLM παράγει εξατομικευμένες προτάσεις εναλλακτικών διαδρομών, επεξεργαζόμενο απευθείας τα ερωτήματα των χρηστών, τις πληροφορίες για τυχόν διαταραχές και τα δεδομένα χαρτών, και ερμηνεύοντας την πρόθεση του χρήστη καθώς και το πλαίσιο μετακίνησης, ώστε να προτείνει βιώσιμες εναλλακτικές πολυτροπικές διαδρομές που λαμβάνουν υπόψη δυναμικούς περιορισμούς.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της τρέχουσας τεχνολογικής στάθμης [1,2].
  • Η υλοποίηση και επέκταση της μεθόδου TraveLLM για τον συνδυασμό ενός ΜΓΜ με τον αλγόριθμο αποδοτικής ενημέρωσης και εύρεσης εναλλακτικών πολυτροπικών διαδρομών MDTM [2].
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση της νέας υλοποιημένης μεθόδου με εκείνη που παρουσιάζεται στη δημοσίευση [2].

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Kalliopi Giannakopoulou, Andreas Paraskevopoulos, and Christos Zaroliagis. Multimodal dynamic journey-planning. Algorithms, 12(10):213, 2019. https://doi:10.3390/a12100213 .

[2] Bowen Fang, Zixiao Yang, Xuan Di. TraveLLM: Could you plan my public transit alternatives in face of a network disruption? In IEEE 28th International Conference on Intelligent Transportation Systems – ITSC 2025, pp. 4711 – 4717,  https://doi.10.1109/ITSC60802.2025.11423075 .

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Η μαζική ανάπτυξη αισθητήρων υγρασίας και θερμοκρασίας εδάφους σε γεωργικά αγροτεμάχια θα καταστεί απαραίτητη τα επόμενα χρόνια για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της αγρο-οικολογικής μετάβασης. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η χρήση υπόγειων (θαμμένων στο έδαφος) αισθητήρων επικοινωνίας είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή προστατεύονται με αυτόν τον τρόπο από ανθρώπινες δραστηριότητες, ζώα και γεωργικά μηχανήματα. Ωστόσο, η εμβέλεια επικοινωνίας τους περιορίζεται σε μόλις λίγα μέτρα πάνω από το έδαφος, γεγονός που οδηγεί σε δυσκολίες στη συλλογή των δεδομένων τους από απόσταση. Μια πιθανή λύση είναι η χρήση ενός ή περισσότερων μη Επανδρωμένων Εναέριων Οχημάτων (Unmanned Aerial Vehicles – UAV) για την διαδοχική επίσκεψη και συλλογή δεδομένων από τους αισθητήρες. Παρ ‘όλα αυτά, αυτή η προσέγγιση απαιτεί από τους αλγόριθμους σχεδιασμού διαδρομής να λάβουν υπόψη την παρουσία εμποδίων σε χαμηλό ύψος φωτισμού καθώς και την επίλυση του προβλήματος του αρκετά κοντινού περιοδεύοντος πωλητή (Close Enough Travelling Salesman Problem – CE-TSP) σε χωροταξικά άτακτα περιβάλλοντα (το πρόβλημα CE-TSP αποτελεί γενίκευση του προβλήματος του περιοδεύοντος πωλητή στο οποίο τα σημεία επίσκεψης αντικαθίστανται από περιοχές).

Μια προσέγγιση της τρέχουσας τεχνολογίας αιχμής [1] μελετά τη δυνατότητα αξιοποίησης πραγματικών δεδομένων από έναν αερομεταφερόμενο αισθητήρα ανίχνευσης και εμβέλειας φωτός (Light Detection and Ranging – LiDAR) για να προσδιοριστεί η θέση και το ύψος των εμποδίων στον χώρο εργασίας του UAV. Παρόλα αυτά, σε συνθήκες πραγματικής κλίμακας με χιλιάδες απομονωμένους αισθητήρες και συνεχή ροή τηλεμετρίας από σμήνη UAVs, οι παραδοσιακοί κεντρικοί αλγόριθμοι δρομολόγησης αδυνατούν να ανταποκριθούν σε πραγματικό χρόνο λόγω του μεγάλου υπολογιστικού κόστους και των περιορισμών των πράξεων I/O των κλασικών βάσεων δεδομένων.

Για να καλυφθεί αυτή η ανάγκη, η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη μετάβαση από τη στατική αλγοριθμική βελτιστοποίηση στην ανάπτυξη μιας κατανεμημένης μηχανής Δυναμικής Ανάθεσης Πόρων, αξιοποιώντας τεχνολογίες ροής δεδομένων [2] και κατανεμημένης επεξεργασίας για τον χωρικό καταμερισμό των δεδομένων [3].

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και η επισκόπηση της τρέχουσας τεχνολογικής στάθμης [1].
  • Η ανάπτυξη και υλοποίηση μιας νέας μεθόδου η οποία θα επιλύει το πρόβλημα CE-TSP στο παραπάνω πλαίσιο εφαρμογής, αξιοποιώντας τεχνολογίες ροής δεδομένων και κατανεμημένης επεξεργασίας για τον χωρικό καταμερισμό των δεδομένων μέσω της κατασκευής τοπικών πολυδιάστατων δομών (όπως πχ R-Trees). Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει αφενός την ταχύτατη αποκεντρωμένη μακρο-δρομολόγηση (Macro-Routing) και αφετέρου την αποδοτική επίλυση του προβλήματος CE-TSP (μικρο-δρομολόγηση και ακριβής αποφυγή εμποδίων).
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση της νέας κατανεμημένης μεθόδου με άλλους ευρετικούς αλγορίθμους σε πραγματικά ή συνθετικά δεδομένα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Christophe Cariou, Laure Moiroux-Arvis, Fatiha Bendali-Mailfert, Yuankang Hu, and Jean Mailfert: Unmanned Aerial Vehicle Optimal Route Planning for Data Collection of Underground Communicating Sensor Nodes in Agriculture. ACM Journal on Autonomous Transportation Systems, 3:1 (2025), https://doi.org/10.1145/3748732.

[2] Yu, J., Wu, J., & Sarwat, M. (2015). GeoSpark: a cluster computing framework for processing large-scale spatial data. Proceedings of the 23rd SIGSPATIAL International Conference on Advances in Geographic Information Systems. https://doi.org/10.1145/2820783.2820860.

[3] Zaharia, M., Das, T., Li, H., Hunter, T., Shenker, S., & Stoica, I. (2013). Discretized streams: fault-tolerant streaming computation at scale. Proceedings of the 24th ACM Symposium on Operating Systems Principles.

Επιβλέπων:                Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:          Χ. Ζαρολιάγκης

Η εύρεση βέλτιστων, εξατομικευμένων τουριστικών περιηγήσεων σε ένα αστικό/ημι-αστικό περιβάλλον με συνδυασμό πολλών μέσων μεταφοράς (πχ πλοία, τρένα, μετρό, λεωφορεία, τραμ, κ.λπ.) αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τους τουρίστες που επισκέπτονται ή επιθυμούν να επισκεφθούν μια περιοχή. Η δυσκολία εύρεσης τέτοιων βέλτιστων τουριστικών περιηγήσεων αυξάνεται όταν πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές εξατομικευμένες προτιμήσεις κάθε τουρίστα ως προς το ποια σημεία ενδιαφέροντος επιθυμεί να επισκεφθεί. Την τελευταία δεκαετία έχουν προταθεί διάφοροι αλγόριθμοι για την εύρεση βέλτιστων εξατομικευμένων τουριστικών περιηγήσεων [1], οι οποίοι βασίζονται αφενός σε νέες μοντελοποιήσεις και αφετέρου σε έξυπνες ευρετικές προσεγγίσεις [2].   

Πρόσφατα έχουν προταθεί διάφορες προσεγγίσεις [3,4,5], οι οποίες αξιοποιούν ειδικώς ρυθμισμένα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (ΜΓΜ) προκειμένου να εξάγουν παραμέτρους εξατομίκευσης και να ενσωματώσουν τις εν λόγω παραμέτρους σε έναν αλγόριθμο εύρεσης βέλτιστων εξατομικευμένων τουριστικών περιηγήσεων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της τρέχουσας τεχνολογικής στάθμης [3,4,5,7,8,9].
  • Η υλοποίηση και επέκταση των προσεγγίσεων ΜΓΜ για τον συνδυασμό τους με τον αλγόριθμο εύρεσης βέλτιστων τουριστικών περιηγήσεων της πλατφόρμας TouristHub [1,2], αναπτύσσοντας παράλληλα και ένα νέο μετωπιαίο άκρο (front-end) της πλατφόρμας.    
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση της νέας υλοποιημένης μεθόδου με άλλες της τρέχουσας τεχνολογικής στάθμης χρησιμοποιώντας το μεθοδολογικό πλαίσιο της δημοσίευσης [6].

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] The TouristHub Vacation & Travel Planner  https://touristhub-project.aegean.gr/en/home-en/.

[2] Nikolaos Vathis, Charalampos Konstantopoulos, Grammati Pantziou, Damianos Gavalas, The Vacation Planning Problem: A multi-level clustering-based metaheuristic approach, Computers & Operations Research, Volume 150, 2023, 106083, https://doi.org/10.1016/j.cor.2022.106083.

[3] Deng, B., Feng, Y., Liu, Z., Wei, Q., Zhu, X., Chen, S., Guo, Y., & Wang, Y. (2025). RETAIL: Towards real-world travel planning for large language models. In Proceedings of the 2025 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing (pp. 14870–14902). Association for Computational Linguistics. https://doi.org/10.18653/v1/2025.emnlp-main.752 ACL Anthology.

[4] Chen, W., Wang, S., Gao, Z., Hu, K., Ni, W., Di, S., Zhang, C. J., & Chen, L. (2026). TravelEval: A comprehensive benchmarking framework for evaluating LLM-powered travel planning agents. In Proceedings of the 32nd ACM SIGKDD Conference on Knowledge Discovery and Data Mining V.2 (pp. 8719–8730). ACM. https://doi.org/10.1145/3770855.3817533 .

[5] Gadbail, S., Desai, M., & Karlapalem, K. (2025). Iti-Validator: A guardrail framework for validating and correcting LLM-generated itineraries. In Proceedings of the 33rd ACM International Conference on Advances in Geographic Information Systems (pp. 1110–1113). Association for Computing Machinery. https://doi.org/10.1145/3748636.3763206.

[6] Chen, W., Wang, S., Gao, Z., Hu, K., Ni, W., Di, S., Zhang, C. J., & Chen, L. (2026). TravelEval: A comprehensive benchmarking framework for evaluating LLM-powered travel planning agents. In Proceedings of the 32nd ACM SIGKDD Conference on Knowledge Discovery and Data Mining V.2 (pp. 8719–8730). ACM. https://doi.org/10.1145/3770855.3817533

[7] Mich, L., & Garigliano, R. (2023). ChatGPT for e-Tourism: A technological perspective. Information Technology & Tourism, 25, 1–12. https://doi.org/10.1007/s40558-023-00248-x.

[8] Ning, Y., Liu, R., Wang, J., Chen, K., Li, W., Fang, J., Zheng, K., Tan, N., & Liu, H. (2026). DeepTravel: An end-to-end agentic reinforcement learning framework for autonomous travel planning agents. In Proceedings of the 32nd ACM SIGKDD Conference on Knowledge Discovery and Data Mining V.2 (pp. 7818–7829). ACM. https://doi.org/10.1145/3770855.3818359.

[9] Albayouk, R., Al Aghbari, Z., & Afyouni, I. (2026). A multi-agent reinforcement learning framework for personalized travel sequence recommendations. Knowledge-Based Systems, 347, 116319. https://doi.org/10.1016/j.knosys.2026.116319. 

[Β] Τεχνητή Νοημοσύνη, Ευφυείς Αλγόριθμοι & Βελτιστοποίηση: Προβλήματα Χρονοπρογραμματισμού & Γραφημάτων.

Επιβλέπων:                   Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Η συνεχής ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του όγκου των παραδόσεων στο τελευταίο στάδιο της εφοδιαστικής αλυσίδας (last-mile delivery), καθιστώντας αναγκαία την ανάπτυξη αποδοτικότερων και περισσότερο ευέλικτων τρόπων εξυπηρέτησης των πελατών. Μία σύγχρονη προσέγγιση είναι η χρήση κινητών θυρίδων παραλαβής δεμάτων (Mobile Parcel Lockers – MPLs), δηλαδή οχημάτων εξοπλισμένων με θυρίδες αποθήκευσης δεμάτων, τα οποία μπορούν να μετακινούνται μεταξύ διαφορετικών σημείων εξυπηρέτησης κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η αποδοτική λειτουργία ενός στόλου κινητών θυρίδων απαιτεί την ταυτόχρονη επίλυση αποφάσεων δρομολόγησης και χρονοπρογραμματισμού. Ειδικότερα, πρέπει να προσδιοριστούν οι διαδρομές των οχημάτων, η σειρά και ο χρόνος πραγματοποίησης των παραλαβών και παραδόσεων, καθώς και η κατανομή των δεμάτων στα διαθέσιμα οχήματα, λαμβάνοντας υπόψη περιορισμούς όπως η χωρητικότητα και οι θέσεις παραλαβής και παράδοσης. Μια πρόσφατη εργασία [1] διατυπώνει το συγκεκριμένο πρόβλημα μέσω ενός μοντέλου ροής δικτύου (network-flow model) και προτείνει ευρετικές τεχνικές χαλάρωσης και σταδιακής σταθεροποίησης μεταβλητών (Relax-and-Fix), επιτυγχάνοντας λύσεις πολύ κοντά σε εκείνες ενός γενικού επιλυτή μαθηματικού προγραμματισμού, αλλά σε αισθητά μικρότερο χρόνο.

Παράλληλα, πρόσφατες εργασίες σε συναφή προβλήματα κινητών θυρίδων έχουν δείξει ότι τεχνικές επαναληπτικής τοπικής αναζήτησης (Iterated Local Search – ILS) [2] και υβριδικές μαθηματικές ευρετικές μέθοδοι (matheuristics) [3] μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά προβλήματα μεγαλύτερης κλίμακας. Η εργασία [2], ειδικότερα, συνδυάζει μαθηματική μοντελοποίηση με επαναληπτική τοπική αναζήτηση σε δίκτυο χώρου–χρόνου (time-space network), ενώ η εργασία [3] προτείνει προσαρμοστική μαθηματική ευρετική μέθοδο για πρόβλημα παραλαβής και παράδοσης με αυτόνομες κινητές θυρίδες.

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη και ανάπτυξη αποδοτικών μαθηματικών ευρετικών μεθόδων (matheuristics) για το πρόβλημα δρομολόγησης και χρονοπρογραμματισμού κινητών θυρίδων παραλαβής δεμάτων. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί σε μεθόδους που συνδυάζουν τον μαθηματικό προγραμματισμό με τεχνικές αναζήτησης γειτονιάς, όπως η σταθεροποίηση και βελτιστοποίηση (Fix-and-Optimize) και η αναζήτηση μεγάλων γειτονιών με χρήση μαθηματικού προγραμματισμού (MIP-based Large Neighborhood Search). Στόχος είναι η αποτελεσματική εξερεύνηση μεγάλων περιοχών του χώρου λύσεων, διατηρώντας παράλληλα την εφικτότητα ως προς τους σύνθετους περιορισμούς του προβλήματος.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας για τη δρομολόγηση και τον χρονοπρογραμματισμό κινητών θυρίδων παραλαβής δεμάτων και τις αντίστοιχες ευρετικές και μαθηματικές ευρετικές μεθόδους [1–3].
  • Η μελέτη, παρουσίαση και υλοποίηση του μαθηματικού μοντέλου και των ευρετικών τεχνικών χαλάρωσης και σταδιακής σταθεροποίησης (Relax-and-Fix) της εργασίας [1].
  • Η ανάπτυξη και υλοποίηση νέων μαθηματικών ευρετικών τεχνικών, βασισμένων ενδεικτικά σε σταθεροποίηση και βελτιστοποίηση (Fix-and-Optimize) ή/και αναζήτηση μεγάλων γειτονιών (Large Neighborhood Search – LNS), καθώς και η εκτενής πειραματική αξιολόγηση και σύγκρισή τους με τις υπάρχουσες μεθόδους σε συνθετικά ή/και πραγματικά δεδομένα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] S. Yan, C.-S. Sun, Y.-Y. Chen: Optimal routing and scheduling for a mobile parcel locker delivery system. Research in Transportation Business & Management, Volume 59, Article 101318, 2025, https://doi.org/10.1016/j.rtbm.2025.101318

[2] R. Kötschau, N. Scherr, C. Tilk, J. F. Ehmke: Mobile home delivery parcel lockers. Transportation Research Part E: Logistics and Transportation Review, Volume 193, Article 103867, 2025, https://doi.org/10.1016/j.tre.2024.103867

[3] H. Ensafian, A. Zare Andaryan, M. G. H. Bell, D. G. Geers, P. Kilby, J. Li: Cost-optimal deployment of autonomous mobile lockers co-operating with couriers for simultaneous pickup and delivery operations. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, Volume 146, Article 103958, 2023, https://doi.org/10.1016/j.trc.2022.103958.

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Η Νευρωνική Αλγοριθμική Συλλογιστική (Neural Algorithmic Reasoning – NAR) αποτελεί ένα σύγχρονο ερευνητικό πεδίο στη διασταύρωση της Μηχανικής Μάθησης και των κλασικών Αλγορίθμων. Βασικός στόχος της είναι η ανάπτυξη νευρωνικών μοντέλων τα οποία δεν περιορίζονται στην πρόβλεψη της εξόδου ενός προβλήματος, αλλά επιχειρούν να μάθουν και να αναπαράγουν την υπολογιστική διαδικασία ενός αλγορίθμου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν προβλήματα γραφημάτων/δικτύων, όπως η εύρεση συντομότερων διαδρομών, η αναζήτηση κατά πλάτος, ο υπολογισμός ελάχιστου γεννητικού δέντρου και άλλα προβλήματα δυναμικού προγραμματισμού και συνδυαστικής βελτιστοποίησης.

Για την εκτέλεση τέτοιων αλγοριθμικών διαδικασιών χρησιμοποιούνται συχνά Νευρωνικά Δίκτυα Γραφημάτων (Graph Neural Networks – GNNs) και ειδικότερα μοντέλα ανταλλαγής μηνυμάτων σε Νευρωνικά Δίκτυα (Message-Passing Neural Networks – MPNNs). Η δομή των συγκεκριμένων μοντέλων παρουσιάζει φυσική αντιστοιχία με πολλούς αλγορίθμους γραφημάτων, καθώς η πληροφορία μεταδίδεται επαναληπτικά μεταξύ γειτονικών κόμβων με τρόπο ανάλογο προς τις διαδοχικές καταστάσεις ενός κλασικού αλγορίθμου. Το πρότυπο αξιολόγησης CLRS Algorithmic Reasoning Benchmark [1] έχει δημιουργήσει ένα ενιαίο πλαίσιο για τη μελέτη του προβλήματος, περιλαμβάνοντας διαφορετικές κατηγορίες κλασικών αλγορίθμων και παρέχοντας πληροφορία τόσο για την τελική έξοδο όσο και για τις ενδιάμεσες καταστάσεις εκτέλεσής τους.

Παρά την υψηλή ακρίβεια που μπορούν να επιτύχουν τα νευρωνικά μοντέλα σε δεδομένα παρόμοια με εκείνα της εκπαίδευσής τους, σημαντική ερευνητική πρόκληση αποτελεί η γενίκευσή τους σε δεδομένα εκτός της κατανομής εκπαίδευσης (Out-of-Distribution – OOD generalization). Για παράδειγμα, ένα μοντέλο που εκπαιδεύεται στην εκτέλεση ενός αλγορίθμου σε μικρά τυχαία γραφήματα ενδέχεται να παρουσιάζει σημαντική πτώση της απόδοσής του όταν εφαρμοστεί σε σημαντικά μεγαλύτερα γραφήματα ή σε γραφήματα διαφορετικής τοπολογίας, πυκνότητας ή κατανομής βαρών/κοστών. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς ένας κλασικός αλγόριθμος ορίζεται ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη κατανομή των στιγμιοτύπων στα οποία εφαρμόζεται. Συνεπώς, η ικανότητα ενός νευρωνικού μοντέλου να γενικεύει σε τέτοιες μεταβολές αποτελεί βασικό κριτήριο του κατά πόσο έχει μάθει ουσιαστικά την υποκείμενη αλγοριθμική διαδικασία και όχι μόνο στατιστικά χαρακτηριστικά των δεδομένων εκπαίδευσης.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος έχουν προταθεί διαφορετικές προσεγγίσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τεχνικές αιτιακής κανονικοποίησης και παραγωγής κατάλληλων παραλλαγών των δεδομένων, οι οποίες ενισχύουν το αναλλοίωτο των ενδιάμεσων υπολογισμών [2], καθώς και αρχιτεκτονικές που περιορίζουν τις εσωτερικές καταστάσεις των νευρωνικών μοντέλων σε διακριτές αλγοριθμικές καταστάσεις [3]. Οι προσεγγίσεις αυτές έχουν παρουσιάσει σημαντικές βελτιώσεις στη γενίκευση εκτός κατανομής, χωρίς ωστόσο να εξαλείφουν το γενικότερο ερώτημα του πότε, γιατί, και υπό ποιες συνθήκες ένα νευρωνικό δίκτυο μπορεί να μάθει έναν αλγόριθμο και να γενικεύει αξιόπιστα σε νέα στιγμιότυπα.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας θα μελετηθεί η ικανότητα νευρωνικών μοντέλων γραφημάτων να μαθαίνουν και να εκτελούν κλασικούς αλγορίθμους, με ιδιαίτερη έμφαση στη γενίκευση επί στιγμιοτύπων διαφορετικών από εκείνα που χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκπαίδευση. Η μελέτη μπορεί να περιλαμβάνει μεταβολές στο μέγεθος και στην τοπολογία των γραφημάτων, στην πυκνότητα των ακμών και στις κατανομές των αριθμητικών χαρακτηριστικών τους. Παράλληλα, θα διερευνηθούν μέθοδοι βελτίωσης της γενίκευσης, όπως κατάλληλες στρατηγικές εκπαίδευσης, αξιοποίηση των ενδιάμεσων καταστάσεων του εκτελούμενου αλγορίθμου, ή αυτόματη αναζήτηση στιγμιοτύπων στα οποία το νευρωνικό μοντέλο αποτυγχάνει.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και επισκόπηση της τρέχουσας τεχνολογικής και ερευνητικής στάθμης στη Νευρωνική Αλγοριθμική Συλλογιστική, με έμφαση στα Νευρωνικά Δίκτυα Γραφημάτων και στο πρόβλημα της γενίκευσης στην εκμάθηση εκτός κατανομής εκπαίδευσης.
  • Η μελέτη και υλοποίηση αντιπροσωπευτικών νευρωνικών μοντέλων για την εκμάθηση κλασικών αλγορίθμων γραφημάτων, αξιοποιώντας πρότυπα αξιολόγησης όπως το CLRS Algorithmic Reasoning Benchmark [1].
  • Η ανάπτυξη και υλοποίηση μιας μεθόδου με στόχο τη βελτίωση της γενίκευσης των νευρωνικών μοντέλων σε μεγαλύτερα ή δομικά διαφορετικά στιγμιότυπα. Ενδεικτικές κατευθύνσεις αποτελούν η προσαρμοστική διαδικασία εκπαίδευσης, η αξιοποίηση αλγοριθμικών ιδιοτήτων και ενδιάμεσων καταστάσεων, ή η αναζήτηση και αξιοποίηση δύσκολων παραδειγμάτων και αντιπαραδειγμάτων.
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση της προτεινόμενης προσέγγισης σε διαφορετικούς αλγορίθμους και οικογένειες γραφημάτων, εξετάζοντας τη συμπεριφορά των μοντέλων ως προς το μέγεθος, την τοπολογία και άλλα χαρακτηριστικά των στιγμιοτύπων.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Petar Veličković, Adrià Puigdomènech Badia, David Budden, Razvan Pascanu, Andrea Banino, Misha Dashevskiy, Raia Hadsell, and Charles Blundell: The CLRS Algorithmic Reasoning Benchmark. Proceedings of the 39th International Conference on Machine Learning (ICML), PMLR 162, 2022., https://proceedings.mlr.press/v162/velickovic22a.html

[2] Beatrice Bevilacqua, Kyriacos Nikiforou, Borja Ibarz, Ioana Bica, Michela Paganini, Charles Blundell, Jovana Mitrovic, and Petar Veličković: Neural Algorithmic Reasoning with Causal Regularisation. Proceedings of the 40th International Conference on Machine Learning (ICML), PMLR 202, 2023. https://arxiv.org/abs/2302.10258 .

[3] Gleb Rodionov and Liudmila Prokhorenkova: Discrete Neural Algorithmic Reasoning. Proceedings of the 42nd International Conference on Machine Learning (ICML), PMLR 267, 2025. https://proceedings.mlr.press/v267/rodionov25a.html

[4] Solveig Wittig, Antonis Vasileiou, Robert R. Nerem, Timo Stoll, Floris Geerts, Yusu Wang, and Christopher Morris: Which Algorithms Can Graph Neural Networks Learn? 2026. https://doi.org/10.48550/arXiv.2602.13106 

[Γ] Εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης και Μηχανικής Μάθησης.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη μιας εφαρμογής προσωπικού οικονομικού σχεδιασμού, η οποία θα βοηθά τον χρήστη να παρακολουθεί την οικονομική του κατάσταση και να σχεδιάζει την επίτευξη βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων οικονομικών στόχων.

Η εφαρμογή θα λαμβάνει ως είσοδο εισοδήματα, έξοδα και υποχρεώσεις, καθώς και στόχους του χρήστη (π.χ. αποταμίευση, αγορές). Με βάση το ιστορικό, το σύστημα θα επιχειρεί να προβλέπει μελλοντικές δαπάνες, να εκτιμά την πιθανότητα επίτευξης στόχων και να παρέχει εξατομικευμένες προτάσεις αποταμίευσης. Παράλληλα, δύναται να αναπτυχθεί ένας έξυπνος βοηθός σε φυσική γλώσσα, ο οποίος θα εντοπίζει ασυνήθιστες δαπάνες και θα προτείνει προσαρμογές στον προϋπολογισμό. Θα διερευνηθεί η χρήση μηχανικής μάθησης και παραγωγικής ΤΝ για κατηγοριοποίηση και πρόβλεψη, με έμφαση στην ερμηνευσιμότητα των προτάσεων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η ανάπτυξη εφαρμογής για τη διαχείριση οικονομικών δεδομένων και τον καθορισμό και την παρακολούθηση οικονομικών στόχων.
  • Η υλοποίηση μοντέλων κατηγοριοποίησης συναλλαγών και πρόβλεψης μελλοντικών δαπανών.
  • Η πιθανή ενσωμάτωση έξυπνου βοηθού, π.χ. βασισμένου σε Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (LLMs), για αλληλεπίδραση σε φυσική γλώσσα, ανάλυση της οικονομικής κατάστασης και επεξήγηση των προτάσεων.
  • Η ανάπτυξη κατάλληλων λειτουργιών οπτικοποίησης και παρουσίασης της οικονομικής κατάστασης, των δαπανών και της εξέλιξης των στόχων.
  • Η πειραματική αξιολόγηση των επιμέρους μεθόδων και της εφαρμογής σε ανωνυμοποιημένα ή συνθετικά δεδομένα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] A. Gargano, A. G. Rossi: Goal Setting and Saving in the FinTech Era. The Journal of Finance, 79(3), 1931–1976, 2024, https://doi.org/10.1111/jofi.13339.

[2] T.-Y. Pak: How individuals use generative AI for personal financial management. Journal of Behavioral and Experimental Finance, 49, 101145, 2026, https://doi.org/10.1016/j.jbef.2026.101145.

[3] Z. Ye, T. Post, X. Zou, S. Chen: Savings Goals Matter–Cognitive Constraints, Retirement Planning, and Downstream Economic Behaviors. Journal of Behavioral and Experimental Finance, 46, 101042, 2025, https://doi.org/10.1016/j.jbef.2025.101042.

[4] S. Mohammed, R. Bealer, J. Cohen: Embracing Advanced AI/ML to Help Investors Achieve Success: Vanguard Reinforcement Learning for Financial Goal Planning. arXiv:2110.12003, 2021, https://doi.org/10.48550/arXiv.2110.12003.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Οι πυρκαγιές και άλλες φυσικές καταστροφές δημιουργούν σημαντικές ανάγκες για την έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών, την ταχεία εκτίμηση των επιπτώσεων και την υποστήριξη της ασφαλούς εκκένωσης. Στόχος της διπλωματικής είναι η ανάπτυξη μιας έξυπνης πλατφόρμας υποστήριξης εκκένωσης, η οποία θα συνδυάζει γεωγραφικά και χρονικά δεδομένα, πληροφορίες κινδύνου, προειδοποιήσεις και, ενδεχομένως, αναφορές πολιτών.

Ως ενδεικτικό σενάριο χρήσης μπορεί να εξεταστεί η περίπτωση προειδοποιήσεων πολιτικής προστασίας, όπως τα μηνύματα μέσω του 112, μέσω των οποίων οι πολίτες μιας περιοχής καλούνται να απομακρυνθούν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, λαμβάνοντας παράλληλα σύνδεσμο προς την εφαρμογή. Η πλατφόρμα θα μπορεί, με βάση τη θέση του χρήστη και τις διαθέσιμες πληροφορίες για την εξέλιξη του κινδύνου, να παρουσιάζει σε χάρτη την περιοχή ενδιαφέροντος, τη θέση ή την εκτιμώμενη εξάπλωση της πυρκαγιάς, καθώς και εναλλακτικές διαδρομές εκκένωσης, μαζί με εκτιμώμενους χρόνους και πληροφορίες σχετικές με τον κίνδυνο.

Το οδικό δίκτυο θα μοντελοποιείται ως δυναμικό ή χωροχρονικά εξαρτώμενο γράφημα, στο οποίο οι ακμές και οι χρόνοι μετακίνησης θα επηρεάζονται από τις εκάστοτε συνθήκες κινδύνου και κυκλοφορίας. Θα μελετηθούν αλγόριθμοι για την εύρεση και δυναμική αναπροσαρμογή ασφαλών διαδρομών εκκένωσης, καθώς και, προαιρετικά, μηχανισμοί ιεράρχησης και διασταύρωσης αναφορών πολιτών.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η σχεδίαση και ανάπτυξη πλατφόρμας συλλογής, συγχώνευσης και οπτικοποίησης γεωγραφικών και χρονικών δεδομένων, καθώς και δεδομένων κινδύνου.
  • Η μοντελοποίηση οδικών δικτύων ως δυναμικών ή χωροχρονικά εξαρτώμενων γραφημάτων και η υλοποίηση αλγορίθμων εύρεσης ασφαλών διαδρομών εκκένωσης υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες.
  • Η ανάπτυξη διεπαφής χαρτογραφικής απεικόνισης για την παρουσίαση της θέσης του χρήστη, των περιοχών κινδύνου και εναλλακτικών διαδρομών, συμπεριλαμβανομένων εκτιμώμενων χρόνων μετακίνησης και βαθμού κινδύνου των διαδρομών, που λαμβάνουν υπόψη δυναμικά μεταβαλλόμενες συνθήκες.
  • Η πειραματική σύγκριση και αξιολόγηση διαφορετικών αλγοριθμικών μεθόδων ως προς τον χρόνο εκτέλεσης, την ποιότητα και την ασφάλεια των διαδρομών και την προσαρμοστικότητα σε μεταβολές του δικτύου.
  • Η πιθανή ανάπτυξη μηχανισμών ιεράρχησης, διασταύρωσης και ανίχνευσης διπλότυπων ή αναξιόπιστων αναφορών πολιτών.

Η εργασία θα εστιάσει σε επιλεγμένες από τις παραπάνω λειτουργίες, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα δεδομένων και το τελικό ερευνητικό ερώτημα. Η χρήση πραγματικών δεδομένων και υπηρεσιών μπορεί να αντικατασταθεί από συνθετικά δεδομένα και προσομοιωμένα σενάρια κινδύνου και εκκένωσης. Είναι επίσης δυνατό να επιλεγεί διαφορετικό είδος φυσικής καταστροφής ως αντικείμενο μελέτης.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] O. Michail: An Introduction to Temporal Graphs: An Algorithmic Perspective. Internet Mathematics, 12(4), 239–280, 2016, https://doi.org/10.1080/15427951.2016.1177801.

[2] Y. Wang, Y. Yuan, Y. Ma, G. Wang: Time-Dependent Graphs: Definitions, Applications, and Algorithms. Data Science and Engineering, 4(4), 352–366, 2019, https://doi.org/10.1007/s41019-019-00105-0.

[3] P. Sanders, D. Schultes: Engineering Fast Route Planning Algorithms. Experimental Algorithms (WEA), 4525, 23–36, 2007, https://doi.org/10.1007/978-3-540-72845-0_2.

[4] A. Berger, M. Grimmer, M. Müller-Hannemann: Fully Dynamic Speed-Up Techniques for Multi-Criteria Shortest Path Searches in Time-Dependent Networks. Experimental Algorithms (SEA), 6049, 35–46, 2010, https://doi.org/10.1007/978-3-642-13193-6_4.

[5] M. Baum, J. Dibbelt, T. Pajor, D. Wagner: Dynamic Time-Dependent Route Planning in Road Networks with User Preferences. Experimental Algorithms (SEA), 9685, 33–49, 2016, https://doi.org/10.1007/978-3-319-38851-9_3.

[6] P. Murray-Tuite, B. Wolshon: Evacuation Transportation Modeling: An Overview of Research, Development, and Practice. Transportation Research Part C: Emerging Technologies, 27, 25–45, 2013, https://doi.org/10.1016/j.trc.2012.11.005.

[7] B. Raei, A. Sen, M. Kinateder, N. Bénichou, X. Wang: Optimizing Evacuation Routes for Human Mobility During Wildfires: A Case Study of the 2023 McDougall Creek Wildfire. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 153, 105216, 2026, https://doi.org/10.1016/j.trd.2026.105216.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Παρά τη σημαντική ανάπτυξη των ψηφιακών πλατφορμών, η χρήση πολλών δημόσιων υπηρεσιών απαιτεί από τους πολίτες εξειδικευμένη γνώση των διοικητικών διαδικασιών. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη ενός έξυπνου βοηθού δημόσιων υπηρεσιών, ο οποίος θα επιτρέπει στον πολίτη να περιγράφει σε φυσική γλώσσα το πρόβλημά του και θα τον καθοδηγεί στην κατάλληλη διαδικασία.

Το σύστημα θα αναγνωρίζει την πρόθεση του χρήστη, θα εντοπίζει την αρμόδια υπηρεσία, θα παρουσιάζει τα απαιτούμενα βήματα και δικαιολογητικά και θα παρέχει συνδέσμους προς τις αντίστοιχες ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Θα αξιοποιεί ένα υφιστάμενο Μεγάλο Γλωσσικό Μοντέλο (LLM), το οποίο θα προσαρμοστεί στις ανάγκες της εφαρμογής χωρίς να απαιτείται εκπαίδευση μοντέλου από το μηδέν. Οι πληροφορίες των διοικητικών διαδικασιών θα οργανωθούν σε εξωτερική βάση γνώσης και θα ανακτώνται δυναμικά κατά τη διατύπωση των απαντήσεων μέσω τεχνικών Επαυξημένης Παραγωγής με Ανάκτηση (Retrieval-Augmented Generation – RAG), ώστε οι απαντήσεις να βασίζονται σε επίσημες και επαληθεύσιμες πηγές. Προαιρετικά, θα διερευνηθεί η περαιτέρω προσαρμογή του LLM μέσω τεχνικών λεπτομερούς ρύθμισης (fine-tuning), όπως LoRA/QLoRA, για εξειδικευμένες λειτουργίες, όπως η αναγνώριση προθέσεων ή η παραγωγή απαντήσεων σε συγκεκριμένη μορφή.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η δημιουργία και οργάνωση βάσης γνώσης διοικητικών διαδικασιών και επίσημων εγγράφων.
  • Πειραματική σύγκριση διαφορετικών μεθόδων αξιοποίησης LLM, όπως απλή χρήση με κατάλληλες οδηγίες, RAG και, προαιρετικά, λεπτομερής ρύθμιση μικρού μοντέλου ανοικτών βαρών (open-weight) με τεχνικές αποδοτικής παραμετρικής λεπτομερούς ρύθμισης (PEFT), όπως η LoRA.
  • Η πειραματική αξιολόγηση της ακρίβειας αναγνώρισης προθέσεων, της ποιότητας της ανάκτησης και της ποιότητας της παραγόμενης καθοδήγησης.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] P. Lewis et al.: Retrieval-Augmented Generation for Knowledge-Intensive NLP Tasks. Advances in Neural Information Processing Systems (NeurIPS), 33, 9459–9474, 2020.

[2] E. J. Hu, Y. Shen, P. Wallis, Z. Allen-Zhu, Y. Li, S. Wang, L. Wang, W. Chen: LoRA: Low-Rank Adaptation of Large Language Models. International Conference on Learning Representations (ICLR), 2022.

[3] T. Dettmers, A. Pagnoni, A. Holtzman, L. Zettlemoyer: QLoRA: Efficient Finetuning of Quantized LLMs. Advances in Neural Information Processing Systems (NeurIPS), 36, 10088–10115, 2023, https://doi.org/10.52202/075280-0441.

[4] S. Es, J. James, L. Espinosa-Anke, S. Schockaert: RAGAs: Automated Evaluation of Retrieval Augmented Generation. Proceedings of the 18th Conference of the European Chapter of the Association for Computational Linguistics: System Demonstrations (EACL), 150–158, 2024, https://doi.org/10.18653/v1/2024.eacl-demo.16.

[5] OECD: Global Trends in Government Innovation 2024: Fostering Human-Centred Public Services. OECD Public Governance Reviews, OECD Publishing, 2024, https://doi.org/10.1787/c1bc19c3-en.

[6] European Commission, Directorate-General for Communications Networks, Content and Technology, Capgemini, Sogeti, IDC, Politecnico di Milano: eGovernment Benchmark 2025 – Building Online, User-Friendly, and Interoperable Services – Executive Summary. European Commission, 2025, https://doi.org/10.2759/4871175.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (Large Language Models – LLMs) είναι σε θέση να παράγουν απαντήσεις υψηλής γλωσσικής ποιότητας σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Ωστόσο, η πειστικότητα μιας παραγόμενης απάντησης δεν εγγυάται την πραγματολογική της ακρίβεια. Οι απαντήσεις των LLMs ενδέχεται να περιέχουν πραγματολογικά σφάλματα (factual errors) ή ψευδαισθήσεις (hallucinations), ενώ μια ενιαία αξιολόγηση της συνολικής απάντησης συχνά δεν επιτρέπει τον εντοπισμό των συγκεκριμένων λανθασμένων ή μη τεκμηριωμένων ισχυρισμών.

Τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί μέθοδοι αυτόματης αξιολόγησης της πραγματολογικής ακρίβειας, οι οποίες διασπούν μια απάντηση σε επιμέρους ατομικούς (atomic) ισχυρισμούς και εξετάζουν κατά πόσο αυτοί υποστηρίζονται από αξιόπιστες πηγές ή εξωτερικά τεκμήρια. Ενδεικτικά, το FActScore [1] εισάγει λεπτομερή αξιολόγηση σε επίπεδο ατομικών ισχυρισμών, ενώ το SAFE [2] επεκτείνει τη μέθοδο χρησιμοποιώντας πράκτορες (agents) LLM και διαδικασίες αναζήτησης στον Ιστό για την επαλήθευση των επιμέρους ισχυρισμών. Νεότερες μέθοδοι, όπως το VeriScore [3] και τα FactBench/VERIFY [4], αντιμετωπίζουν επιπλέον ζητήματα όπως η διάκριση μεταξύ επαληθεύσιμων και μη επαληθεύσιμων ισχυρισμών και η αξιολόγηση απαντήσεων σε πραγματικές αλληλεπιδράσεις με χρήστες [1–4].

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη και πειραματική αξιολόγηση ενός εργαλείου τεκμηριωμένης επαλήθευσης (evidence-based verification) για απαντήσεις γενικών εργαλείων ΤΝ. Το εργαλείο θα δέχεται ως είσοδο μία ερώτηση και μία απάντηση που έχει παραχθεί από ένα LLM, θα εντοπίζει και θα διασπά τους πραγματολογικούς ισχυρισμούς της απάντησης σε επιμέρους ισχυρισμούς και θα αναζητά εξωτερικά τεκμήρια για την αξιολόγησή τους. Για κάθε ισχυρισμό θα επιχειρείται η ταξινόμησή του ως Supported, Unsupported ή Undecidable/Insufficient Evidence, ανάλογα με το αν τα ανακτηθέντα τεκμήρια παρέχουν επαρκή υποστήριξη για τον ισχυρισμό. Η ταξινόμηση θα συνοδεύεται, όπου είναι εφικτό, από τις σχετικές πηγές και κατάλληλη αιτιολόγηση.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο γεγονός ότι το ίδιο το εργαλείο επαλήθευσης αποτελεί ένα σύστημα που μπορεί να σφάλει. Επομένως, εκτός από την αξιολόγηση της πραγματολογικής ακρίβειας των απαντήσεων των LLMs, θα μελετηθεί η αξιοπιστία του ίδιου του μηχανισμού επαλήθευσης, καθώς και οι περιπτώσεις στις οποίες ανεπαρκές, αμφίσημο ή λανθασμένο τεκμήριο μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη απόφαση. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι οι υπάρχουσες μετρικές δεν είναι πάντοτε συνεπείς μεταξύ τους και μπορούν να εμφανίζουν σημαντικές αδυναμίες ή μεροληψίες [5].

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η σχεδίαση και ανάπτυξη εργαλείου αυτόματης επαλήθευσης απαντήσεων LLM.
  • Η ανάπτυξη μηχανισμού εντοπισμού και διάσπασης των απαντήσεων σε επιμέρους ατομικούς ισχυρισμούς.
  • Η ενσωμάτωση μηχανισμού αναζήτησης και ανάκτησης εξωτερικών τεκμηρίων από τον Ιστό και/ή από επιλεγμένες βάσεις γνώσης, με κατάλληλη αξιολόγηση της αξιοπιστίας των πηγών.
  • Η ανάπτυξη μηχανισμού αξιολόγησης της σχέσης μεταξύ ισχυρισμών και τεκμηρίων και ταξινόμησης των ισχυρισμών ως Supported, Unsupported ή Undecidable/Insufficient Evidence.
  • Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων σε επίπεδο επιμέρους ισχυρισμών, με αναφορά στα χρησιμοποιούμενα τεκμήρια, την αιτιολόγηση και κατάλληλο σκορ εμπιστοσύνης.
  • Η ανάπτυξη συνολικής μετρικής ή αναφοράς πραγματολογικής ακρίβειας για την απάντηση.
  • Η δημιουργία κατάλληλου συνόλου τυποποιημένων δεδομένων δοκιμής (benchmark) από ερωτήσεις και απαντήσεις LLM ή/και η αξιοποίηση υπαρχόντων τυποποιημένων δεδομένων δοκιμής (benchmarks) για την πειραματική αξιολόγηση του συστήματος.
  • Η σύγκριση διαφορετικών στρατηγικών εξαγωγής ισχυρισμών, ανάκτησης τεκμηρίων και επαλήθευσης.
  • Η πειραματική μελέτη της ακρίβειας και της αξιοπιστίας του εργαλείου επαλήθευσης και η καταγραφή των κυριότερων περιπτώσεων αποτυχίας.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] S. Min, K. Krishna, X. Lyu, M. Lewis, W.-t. Yih, P. Koh, M. Iyyer, L. Zettlemoyer, H. Hajishirzi: FActScore: Fine-grained Atomic Evaluation of Factual Precision in Long Form Text Generation. Proceedings of the 2023 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing (EMNLP), 12076–12100, 2023, https://doi.org/10.18653/v1/2023.emnlp-main.741.

[2] J. Wei, C. Yang, X. Song, Y. Lu, N. Hu, J. Huang, D. Tran, D. Peng, R. Liu, D. Huang, C. Du, Q. V. Le: Long-Form Factuality in Large Language Models. Advances in Neural Information Processing Systems (NeurIPS), 37, 2024, https://doi.org/10.52202/079017-2567.

[3] Y. Song, Y. Kim, M. Iyyer: VeriScore: Evaluating the Factuality of Verifiable Claims in Long-form Text Generation. Findings of the Association for Computational Linguistics: EMNLP 2024, 9447–9474, 2024, https://doi.org/10.18653/v1/2024.findings-emnlp.552.

[4] F. Fatahi Bayat, L. Zhang, S. Munir, L. Wang: FactBench: A Dynamic Benchmark for In-the-Wild Language Model Factuality Evaluation. Proceedings of the 63rd Annual Meeting of the Association for Computational Linguistics (ACL), 33090–33110, 2025, https://doi.org/10.18653/v1/2025.acl-long.1587.

[5] A. Godbole, R. Jia: Verify with Caution: The Pitfalls of Relying on Imperfect Factuality Metrics. Findings of the Association for Computational Linguistics: ACL 2025, 2025, https://doi.org/10.18653/v1/2025.findings-acl.1175.

[6] X. Liu, L. Zhang, S. Munir, Y. Gu, L. Wang: VeriFact: Enhancing Long-Form Factuality Evaluation with Refined Fact Extraction and Reference Facts. Proceedings of the 2025 Conference on Empirical Methods in Natural Language Processing (EMNLP), 2025, https://doi.org/10.18653/v1/2025.emnlp-main.905.

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (ΜΓΜ) παράγουν αξιόπιστα απαντήσεις υψηλής ποιότητας όταν λαμβάνουν μια πλήρως καθορισμένη εντολή (prompt) που αφορά μία μόνο αλληλεπίδραση [1,2,3]. Οι πραγματικοί χρήστες όμως σπάνια αλληλεπιδρούν με αυτόν τον τρόπο. Συνήθως ξεκινούν με ένα αίτημα που στερείται επαρκούς εξειδίκευσης και παρέχουν περαιτέρω λεπτομέρειες για να διευκρινίσουν τις ανάγκες τους κατά τη διάρκεια των διαδοχικών ανταλλαγών. Ωστόσο, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι τα ΜΓΜ διαχειρίζονται αυτό το πλαίσιο εξαιρετικά ανεπαρκώς: σε δεκαπέντε κορυφαία μοντέλα οι συνομιλίες πολλαπλών επαναλήψεων με ελλιπή προσδιορισμό οδηγούν σε μέση μείωση της ποιότητας των απαντήσεων κατά 39% σε σύγκριση με εντολές (prompts) μιας επανάληψης που περιέχουν τις ίδιες πληροφορίες [4]. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που ονομάζεται «Χαμένοι στη Συνομιλία» (Lost-in-Conversation).  

Η γεφύρωση αυτού του χάσματος πολλαπλών επαναλήψεων αλληλεπίδρασης αποδεικνύεται δύσκολη, καθώς κάθε φυσική κατηγορία μεθόδων προσκρούει σε διάφορα εμπόδια, και επομένως η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί ένα νέο πλαίσιο εκπαίδευσης. Ένα τέτοιο πλαίσιο παρουσιάστηκε πρόσφατα [5] και ονομάζεται «Κερδισμένοι στη Συνομιλία» (Found-in-Conversation). Αφορά σε ένα πλαίσιο εκπαίδευσης στο οποίο ένα μοντέλο αυτό-διδάσκεται να εντοπίζει και να ανακτά την ικανότητα και ποιότητα απάντησης που παρέχει η αλληλεπίδραση μιας επανάληψης, παρόλο των ελλιπώς καθορισμένων εντολών πολλαπλών επαναλήψεων. Η σημαντική παρατήρηση είναι ότι το ίδιο μοντέλο αποδίδει καλύτερα όταν διαθέτει τις ίδιες πληροφορίες σε μία μόνο αλληλεπίδραση. Αυτό υποδεικνύει ότι το χάσμα είναι συμπεριφορικό και όχι θέμα περιορισμένων δυνατοτήτων: η ικανότητα υφίσταται εντός του μοντέλου, αλλά δυσκολεύεται να αναδειχθεί σε συνομιλίες που περιλαμβάνουν πολλαπλές εναλλαγές. Το νέο πλαίσιο «Κερδισμένοι στη Συνομιλία» επικεντρώνεται σε μία μόνο πτυχή της δυσκολίας αλληλεπιδράσεων πολλαπλών γύρων, συγκεκριμένα στην ανεπαρκή εξειδίκευση (underspecification), υποθέτοντας ότι ο χρήστης είναι συνεργατικός και δεν μεταβάλλει την πορεία της αλληλεπίδρασης:  δεν αλλάζει ποτέ τους επιμέρους στόχους, ούτε ανακαλεί ή διορθώνει προηγούμενες πληροφορίες. Στην πραγματικότητα όμως αυτό συχνά δεν ισχύει, καθώς οι χρήστες μπορεί να μεταβάλλουν την πορεία της αλληλεπίδρασης.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της βιβλιογραφίας [1,2,3,4,5] και κυρίως η κατανόηση του νέου εκπαιδευτικού μοντέλου [5].
  • Η υλοποίηση και επέκταση του νέου εκπαιδευτικού μοντέλου «Κερδισμένοι στη Συνομιλία», ώστε να περιλαμβάνει την περίπτωση κατά την οποία ο χρήστης μεταβάλει την πορεία της αλληλεπίδρασης.
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση του νέου εκτεταμένου εκπαιδευτικού μοντέλου στο πλαίσιο αξιολόγησης που παρουσιάζεται στη δημοσίευση [5].

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] OpenAI. GPT-4 technical report, arXiv preprint arXiv:2303.08774 2023. https://doi.org/10.48550/arXiv.2303.08774.

[2] Anthropic. Introducing Claude, 2023. URL https://www.anthropic.com/index/introducing-claude/ .

[3] An Yang, Anfeng Li, Baosong Yang, Beichen Zhang, Binyuan Hui, Bo Zheng, Bowen Yu, ChangGao, Chengen Huang, Chenxu Lv, et al. Qwen3 technical report. arXiv preprint arXiv:2505.09388, 2025. https://doi.org/10.48550/arXiv.2505.09388 .

[4] Philippe Laban, Hiroaki Hayashi, Yingbo Zhou, and Jennifer Neville. LLMs get lost in multi-turn conversation. arXiv preprint arXiv:2505.06120, 2025. https://doi.org/10.48550/arXiv.2505.06120 .

[5] Tianlang Chen and Shirley Wu and Jure Leskovec. Found in Conversation: LLMs Teach Themselves to Close the Multi-Turn Gap. arXiv preprint year 2605.24432, 2026. https://doi.org/10.48550/arXiv.2605.24432.

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Η ενσωμάτωση υποδομών διαδικτύου των αντικειμένων (Internet of Things – IοT) σε σχολικά κτίρια, με στόχο την παρακολούθηση περιβαλλοντικών παραμέτρων (θερμοκρασία, υγρασία, θόρυβος, φωτισμός) και της κατανάλωσης ενέργειας, αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την προώθηση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της βιωσιμότητας στη σχολική κοινότητα. Τα δεδομένα αυτά, ωστόσο, παραδοσιακά είναι προσβάσιμα μόνο μέσω πινάκων ελέγχου (dashboards), οι οποίοι απευθύνονται κυρίως σε ειδικούς χρήστες ή υπεύθυνους διαχείρισης κτιρίων, περιορίζοντας έτσι την αξιοποίησή τους από εκπαιδευτικούς και μαθητές στο πλαίσιο διδακτικών δραστηριοτήτων. Παράλληλα, η ραγδαία εξέλιξη των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (ΜΓΜ – Large Language Models – LLMs) και της Παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης (Generative AI) έχει ανοίξει νέες δυνατότητες για τη δημιουργία διεπαφών φυσικής γλώσσας, οι οποίες θα μπορούσαν να κάνουν τα δεδομένα αυτά πιο προσβάσιμα και κατανοητά.

Στο πλαίσιο αυτό, θα αναπτυχθεί ένα σύστημα για δύο σχολικά κτίρια στην Ελλάδα, το οποίο αξιοποιεί πραγματικά δεδομένα από αισθητήρες περιβάλλοντος και ενεργειακούς μετρητές εγκατεστημένους σε αίθουσες διδασκαλίας. Πάνω από αυτή την υποδομή, θα σχεδιαστεί και θα υλοποιηθεί ένας συνομιλιακός βοηθός (chatbot) βασισμένος σε ΜΓΜ, ο οποίος θα επιτρέπει σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να αναζητούν, να συγκρίνουν και να ερμηνεύουν δεδομένα αισθητήρων μέσω φυσικής γλώσσας, χωρίς να απαιτείται εξειδικευμένη τεχνική γνώση.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη της υπάρχουσας τεχνολογίας αιχμής σχετικά με Ψηφιακά Δίδυμα (Digital Twins) σε εκπαιδευτικά κτίρια και τη χρήση Παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης (Generative AI) στην εκπαίδευση.
  • Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός βοηθού τεχνητής νοημοσύνης, βασισμένου σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLMs), ο οποίος θα παρέχει πρόσβαση σε δεδομένα IoT από αισθητήρες εγκατεστημένους σε σχολικά κτίρια, μέσω ερωτημάτων σε φυσική γλώσσα.
  • Η ανάπτυξη της απαραίτητης αρχιτεκτονικής – μετωπιαίο άκρο χωρίς διακομιστή (serverless back-end), αυτόνομα εργαλεία πρόσβασης στην πλατφόρμα IoT (agentic pipeline), μετωπιαίο άκρο εφαρμογής ιστού (web-based front-end) – για την υποστήριξη ερωτημάτων πολλαπλών επαναλήψεων και την ελαχιστοποίηση κινδύνου παραγωγής μη τεκμηριωμένων απαντήσεων (hallucination).
  • Η πειραματική και ποιοτική αξιολόγηση του συστήματος με πραγματικούς χρήστες (εκπαιδευτικούς ή/και μαθητές), με στόχο τη διερεύνηση της χρηστικότητας, της αξιοπιστίας και της παιδαγωγικής αξίας της προσέγγισης.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] J. Li, X. Hu, J. Shen: “IoT and LLM Supported Digital Twin Platform: A Case Study on a Net Zero Oriented Building.” In Service-Oriented Computing, ICSOC 2025, Lecture Notes in Computer Science, vol. 16321, Springer, Singapore, 2026. https://doi.org/10.1007/978-981-95-5015-9_28  

[2] E. A. Dimitriadou, S. A. Stokke, S. Hegreberg, A. Nguyen, M. Giannakos: “Can LLMs Support Formative Assessment? LLM-Based and Teaching Assistant–Based Assessment in Programming Education.” Lecture Notes in Computer Science 16585 LNAI: 94-102, 2027. https://doi.org/10.1007/978-3-032-29770-9_11

[3] J. Kleveland, M. Giannakos, Y. Lindvig: “Exploring Human–AI collaboration for formative feedback: Insights from a K–12 case study and implications for analytics.” In Proceedings of the LAK26: 16th International Learning Analytics and Knowledge Conference, pp. 772–778, 2026. https://doi.org/10.1145/3785022.3785052.

[Δ] Κυβερνοασφάλεια.

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Το κακόβουλο λογισμικό (malware) είναι ένας επιβλαβής και καταστροφικός κώδικας για συστήματα υπολογιστών, ψηφιακά συστήματα καθώς και για κινητές και ηλεκτρονικές συσκευές. Η πρόθεση του κακόβουλου λογισμικού είναι να βλάψει το ψηφιακό σύστημα και να υποκλέψει πολύτιμες πληροφορίες που μπορεί να περιέχει. Η χρήση των κινητών συσκευών στην καθημερινότητα των πολιτών αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Οι κινητές συσκευές χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση σε σημαντικές υπηρεσίες όπως η ηλεκτρονική τραπεζική, οι ηλεκτρονικές αγορές ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθιστώντας τα πρωταρχικούς στόχους για τους προγραμματιστές κακόβουλου λογισμικού. Η πλειοψηφία των κινητών συσκευών χρησιμοποιεί λειτουργικό σύστημα Android, το οποίο είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα λειτουργικά συστήματα κυρίως λόγω της φύσης του ανοιχτού κώδικα που το χαρακτηρίζει. Κατά συνέπεια, ο εντοπισμός κακόβουλου λογισμικού για το λειτουργικό σύστημα Android είναι από τα πιο κρίσιμα τρέχοντα ζητήματα κυβερνοασφάλειας.

Η εφαρμογή μεθόδων μηχανικής μάθησης και βαθιάς μάθησης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για την ανίχνευση κακόβουλου λογισμικού. Για την εξαγωγή χαρακτηριστικών των εφαρμογών χρησιμοποιείται η στατική ανάλυση, δηλαδή η ανάλυση χαρακτηριστικών που προκύπτουν από τα αρχεία των εφαρμογών ως έχουν, και η δυναμική ανάλυση, δηλαδή η ανάλυση χαρακτηριστικών που προκύπτει από την εκτέλεση των εφαρμογών σε προστατευμένο περιβάλλον.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της υπάρχουσας σχετικής βιβλιογραφίας [1,2].
  • Η υλοποίηση και επέκταση εργαλείου ανίχνευσης κακόβουλου λογισμικού δυναμικής ανάλυσης.
  • Η εκτενής πειραματική αξιολόγηση της υλοποιημένης μεθόδου με υπάρχουσες.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Islam, R., Sayed, M. I., Saha, S., Hossain, M. J., & Masud, M. A.: Android malware classification using optimum feature selection and ensemble machine learning. Internet of Things and Cyber-Physical Systems, 3, 100-111, 2023, https://doi.org/10.1016/j.iotcps.2023.03.001

[2] Bhat, P., Behal, S., & Dutta, K.: A system call-based android malware detection approach with homogeneous & heterogeneous ensemble machine learning. Computers & Security, 130, 103277, 2023, https://doi.org/10.1016/j.cose.2023.103277

Επιβλέπων:                   Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Το κακόβουλο λογισμικό (malware) είναι ένας επιβλαβής και καταστροφικός κώδικας για συστήματα υπολογιστών, ψηφιακά συστήματα καθώς και για κινητές και ηλεκτρονικές συσκευές. Η πρόθεση του κακόβουλου λογισμικού είναι να βλάψει το ψηφιακό σύστημα και να υποκλέψει πολύτιμες πληροφορίες που μπορεί να περιέχει. Η χρήση των κινητών συσκευών στην καθημερινότητα των πολιτών αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Οι κινητές συσκευές χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση σε σημαντικές υπηρεσίες όπως η ηλεκτρονική τραπεζική, οι ηλεκτρονικές αγορές ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθιστώντας τα πρωταρχικούς στόχους για τους προγραμματιστές κακόβουλου λογισμικού. Η πλειοψηφία των κινητών συσκευών χρησιμοποιεί λειτουργικό σύστημα Android, το οποίο είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα λειτουργικά συστήματα κυρίως λόγω της φύσης του ανοιχτού κώδικα που το χαρακτηρίζει. Κατά συνέπεια, ο εντοπισμός κακόβουλου λογισμικού για το λειτουργικό σύστημα Android είναι από τα πιο κρίσιμα τρέχοντα ζητήματα κυβερνοασφάλειας. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται ευρέως αλγόριθμοι μηχανικής και βαθιάς μάθησης.

Ωστόσο, οι συγγραφείς κακόβουλου λογισμικού υιοθετούν διάφορες μεθόδους συσκότισης κώδικα, οι οποίες αλλάζουν τη μορφή του κώδικα χωρίς να αλλάζουν τη λειτουργικότητά του, ώστε αυτός να παρακάμπτει τα εργαλεία ανίχνευσης. Κατά συνέπεια, η σχεδίαση αλγορίθμων μηχανικής μάθησης για ανίχνευση κακόβουλου λογισμικού που να είναι ανθεκτική (robust) σε τεχνικές συσκότισης είναι ένα ενεργό πεδίο έρευνας.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της υπάρχουσας σχετικής βιβλιογραφίας [1,2,3].
  • Η υλοποίηση εργαλείου ανίχνευσης κακόβουλου λογισμικού και η πειραματική αξιολόγησή του σε σύνολα δεδομένων εφαρμογών χωρίς συσκότιση κώδικα και σε σύνολα με συσκότιση κώδικα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Chandran, S., Syam, S. R., Sankaran, S., Pandey, T., & Achuthan, K.: From static to ai-driven detection: A comprehensive review of obfuscated malware techniques. IEEΕ Access, 13, 74335-74358, 2025, https://doi.org/10.1109/ACCESS.2025.3550781

[2] Aurangzeb, S., & Aleem, M.: Evaluation and classification of obfuscated Android malware through deep learning using ensemble voting mechanism. Scientific Reports, 13(1), 3093, 2023, https://doi.org/10.1038/s41598-023-30028-w

[3] Molina-Coronado, B., Ruggia, A., Mori, U., Merlo, A., Mendiburu, A., & Miguel-Alonso, J.: Light up that Droid! On the effectiveness of static analysis features against app obfuscation for Android malware detection. Journal of Network and Computer Applications, 235, 104094, 2023, https://doi.org/10.1016/j.jnca.2024.104094

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Η ραγδαία ανάπτυξη των κβαντικών υπολογιστών έχει οδηγήσει στην ανάγκη σχεδίασης κρυπτογραφικών αλγορίθμων που παραμένουν ασφαλείς απέναντι σε κβαντικές επιθέσεις καθώς αρκετά ευρέως χρησιμοποιούμενα κρυπτογραφικά συστήματα δημοσίου κλειδιού, όπως αυτά που βασίζονται στην παραγοντοποίηση ακεραίων ή στο πρόβλημα του διακριτού λογαρίθμου, καθίστανται ευάλωτα σε έναν επαρκώς ισχυρό κβαντικό υπολογιστή μέσω κβαντικών αλγορίθμων (όπως πχ ο αλγόριθμος του Shor). Κεντρικός σκοπός της μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας (Post-Quantum Cryptography – PQC) είναι η ανάπτυξη (μετα-κβαντικών) κρυπτογραφικών αλγορίθμων που έχουν σχεδιαστεί για να εκτελούνται σε συμβατικούς υπολογιστές, παραμένοντας παράλληλα ασφαλείς έναντι επιθέσεων από μελλοντικούς κβαντικούς υπολογιστές.

Ένας από τους πιο σημαντικούς μετα-κβαντικούς αλγορίθμους είναι ο Μηχανισμός Ενθυλάκωσης Κλειδιού βασισμένος σε Πλέγματα Αλγεβρικών Προτύπων (Module Lattice-Based Key-Encapsulation Mechanism – ML-KEM) [2] και ο οποίος τυποποιήθηκε πρόσφατα [1]. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από δύο μέρη για τη δημιουργία ενός κοινού μυστικού κλειδιού μέσω ενός δημόσιου καναλιού. Ο ML-KEM βασίζει την ασφάλειά του στη δυσκολία επίλυσης του προβλήματος Σφαλματικής Εκμάθησης σε Αλγεβρικά Πρότυπα (Module Learning with Errors – Module-LWE). Στα μαθηματικά, Αλγεβρικό Πρότυπο (module) είναι ένας γενικευμένος διανυσματικός χώρος όπου οι συντελεστές μπορούν να προέρχονται από έναν δακτύλιο αντί από ένα σώμα.

Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η κατανόηση της λειτουργίας του ML-KEM τόσο από την πλευρά της υλοποίησης όσο και από την πλευρά της κρυπτανάλυσης. Πιο συγκεκριμένα, θα υλοποιηθεί μια εκπαιδευτική έκδοση του ML-KEM και θα πραγματοποιηθεί πειραματική μελέτη μιας πρωτεύουσας επίθεσης (Primal Attack) πλέγματος, στην οποία το πρόβλημα Module-LWE μετατρέπεται σε κατάλληλο πρόβλημα εύρεσης μικρών διανυσμάτων σε πλέγμα.

Στο πλαίσιο αυτής της διπλωματικής ζητούνται:

  • H μελέτη βασικών μαθηματικών εργαλείων: αριθμητική πολυωνύμων, υπολοιπική αριθμητική (modular arithmetic), Θεωρητικός Μετασχηματισμός Αριθμών (NTT), πρόβλημα Σφαλματικής Εκμάθησης σε Αλγεβρικά Πρότυπα (Module-LWE) και αναγωγή πλέγματος.
  • Η μελέτη του αλγορίθμου ML-KEM και των βασικών αρχών της μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας βασισμένης σε πλέγματα.
  • Η υλοποίηση των βασικών λειτουργιών Παραγωγής Κλειδιού, Ενθυλάκωσης και Απενθυλάκωσης του ML-KEM και η επαλήθευση της ορθότητάς τους με γνωστά διανύσματα δοκιμής.
  • Η μελέτη της σχέσης μεταξύ των προβλημάτων Σφαλματικής Εκμάθησης (Learining with Errors – LWE), Σφαλματικής Εκμάθησης σε Αλγεβρικά Πρότυπα (Module-LWE) και των προβλημάτων εύρεσης μικρών διανυσμάτων σε Ευκλείδεια πλέγματα.
  • Η υλοποίηση μιας πρωτεύουσας επίθεσης αναγωγής πλέγματος σε μικρότερα, ελεγχόμενα στιγμιότυπα.
  • Η πειραματική μελέτη του μηχανισμού ML-KEM με εκτίμηση της υπολογιστικής πολυπλοκότητας της επίθεσης και κατάλληλη επιλογή των παραμέτρων.

Ενδεικτική Τεχνολογική Στοίβα

  • Python / SageMath και προαιρετικά C.
  • NumPy, SageMath, fpylll.
  • G6K για πειράματα διαχωρισμού στοιχείων πλέγματος.
  • Lattice Estimator για εκτίμηση του κόστους γνωστών επιθέσεων.
  • Επίσημη/σύγχρονη υλοποίηση του ML-KEM για δοκιμές αναφοράς.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] NIST: FIPS 203 — Module-Lattice-Based Key-Encapsulation Mechanism Standard, 2024. Το πρότυπο καθορίζει τα ML-KEM-512, ML-KEM-768 και ML-KEM-1024. NIST FIPS 203

[2] J. Bos, L. Ducas, E. Kiltz, T. Lepoint, V. Lyubashevsky, J. M. Schanck, P. Schwabe, G. Seiler, D. Stehlé: CRYSTALS – Kyber: A CCA-Secure Module-Lattice-Based KEM. IEEE EuroS&P 2018, pp. 353–367. DOI: 10.1109/EuroSP.2018.00032.

[3] M. R. Albrecht, R. Player, S. Scott: On the Concrete Hardness of Learning with Errors. Journal of Mathematical Cryptology, 9(3), 169–203, 2015. DOI: 10.1515/jmc-2015-0016.

GitHub

  • Κύρια υλοποίηση αναφοράς: GiacomoPope/kyber-py. Εκπαιδευτική υλοποίηση του ML-KEM σε καθαρή Python, σύμφωνα με το πρότυπο FIPS 203. Περιλαμβάνει τα ML-KEM-512, ML-KEM-768 και ML-KEM-1024 και έχει σχεδιαστεί ειδικά για μελέτη και πειραματισμό με τον αλγόριθμο.
  • Για τα πειράματα κρυπτανάλυσης: fplll/fpylll. Βιβλιοθήκη Python για αλγορίθμους αναγωγής πλέγματος, μέσω της οποίας μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα οι αλγόριθμοι LLL και BKZ σε μικρά LWE/Module-LWE στιγμιότυπα. Περιλαμβάνει επίσης απλά παραδείγματα για LLL, BKZ, SVP και CVP. https://github.com/fplll/fpylll.

Επιβλέπων:                   Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Τα προβλήματα εύρεσης μικρών διανυσμάτων σε Ευκλείδεια πλέγματα αποτελούν βασικό συστατικό της ασφάλειας πολλών σύγχρονων μετα-κβαντικών κρυπτογραφικών συστημάτων. Κεντρικός σκοπός της μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας (Post-Quantum Cryptography – PQC) είναι η ανάπτυξη (μετα-κβαντικών) κρυπτογραφικών αλγορίθμων που έχουν σχεδιαστεί για να εκτελούνται σε συμβατικούς υπολογιστές, παραμένοντας παράλληλα ασφαλείς έναντι επιθέσεων από μελλοντικούς κβαντικούς υπολογιστές. Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας είναι το Πρόβλημα του Μικρότερου Διανύσματος (Shortest Vector Problem), για το οποίο οι αλγόριθμοι διαχωρισμού στοιχείων πλέγματος (sieving algorithms) αποτελούν από τις σημαντικότερες τεχνικές επίλυσης σε μεγάλες διαστάσεις.

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη και πειραματική σύγκριση δύο γνωστών οικογενειών αλγορίθμων διαχωρισμού στοιχείων πλέγματος, των BGJ1 [1] και BDGL [2]. Ο BGJ1 χρησιμοποιεί τεχνικές ομαδοποίησης κοντινότερου γείτονα (nearest-neighbor bucketing), ενώ ο BDGL χρησιμοποιεί φιλτράρισμα/κατακερματισμό ευαίσθητο στην τοπικότητα (locality-sensitive filtering/hashing) για να περιορίσει σημαντικά τον αριθμό των ζευγών διανυσμάτων που πρέπει να συγκριθούν.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας ζητούνται:

  • Η μελέτη των βασικών εννοιών των Ευκλείδειων πλεγμάτων και των προβλημάτων εύρεσης μικρότερου και εγγύτερου διανύσματος.
  • Η μελέτη των αλγορίθμων διαχωρισμού στοιχείων πλέγματος BGJ1 και BDGL.
  • Η εγκατάσταση, μελέτη και χρήση του λογισμικού General Sieve Kernel (G6K), το οποίο είναι ένα πλαίσιο C++/Python για διαχωρισμό στοιχείων πλέγματος και αναγωγή πλέγματος. Το G6K υποστηρίζει μεταξύ άλλων τους αλγορίθμους BGJ1 και BDGL, επιτρέποντας την εκτέλεση κοινών πειραμάτων στην ίδια υποδομή.
  • Η δημιουργία συνόλου πειραμάτων σε τυχαία q-αδικά πλέγματα ή/και σε γνωστά δημόσια στιγμιότυπα.
  • Η συγκριτική πειραματική αξιολόγηση των αλγορίθμων BGJ1 και BDGL ως προς: χρόνο εκτέλεσης, κατανάλωση μνήμης, μέγεθος της βάσης δεδομένων διαχωρισμού στοιχείων,

αριθμό συγκρίσεων και αναγωγών, κλιμάκωση ως προς τη διάσταση, κλιμάκωση με πολλαπλά νήματα CPU.

  • Η σύγκριση των πειραματικών αποτελεσμάτων με τις θεωρητικές προβλέψεις των δύο αλγορίθμων.
  • Η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η ταχύτητα ενός αλγορίθμου διαχωρισμού στοιχείων πλέγματος (βασισμένου στην εύρεση μικρότερου διανύσματος) επηρεάζει το κόστος του αλγορίθμου αναγωγής βάσης πλέγματος (αλγόριθμος BKZ) και, κατά συνέπεια, τις εκτιμήσεις ασφαλείας συστημάτων που βασίζονται στα προβλήματα Σφαλματικής Εκμάθησης (Learining with Errors – LWE) και Σφαλματικής Εκμάθησης σε Αλγεβρικά Πρότυπα (Module-LWE).
  • Η εφαρμογή του πειραματικού πλαισίου σε μικρά στιγμιότυπα ώστε να παρουσιαστεί η σύνδεση μεταξύ αλγορίθμων πλέγματος και κρυπτανάλυσης.

Ενδεικτική Τεχνολογική Στοίβα

  • C++ και Python.
  • fplll / fpylll.
  • NumPy / pandas / matplotlib για ανάλυση των μετρήσεων.
  • Linux / WSL.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] A. Becker, N. Gama, A. Joux: Speeding-up Lattice Sieving without Increasing the Memory, Using Sub-quadratic Nearest Neighbor Search. IACR ePrint 2015/522, 2015. https://ia.cr/2015/522

[2] A. Becker, L. Ducas, N. Gama, T. Laarhoven: New Directions in Nearest Neighbor Searching with Applications to Lattice Sieving. SODA 2016, pp. 10–24. DOI: 10.1137/1.9781611974331.ch2

[3] M. R. Albrecht, L. Ducas, G. Herold, E. Kirshanova, E. W. Postlethwaite, M. Stevens: The General Sieve Kernel and New Records in Lattice Reduction. EUROCRYPT 2019, pp. 717–746. DOI: 10.1007/978-3-030-17656-3_25.

GitHub

Κύριο αποθετήριο: fplll/g6k — General Sieve Kernel. Περιλαμβάνει το framework για SVP, BKZ και διαφορετικά κόσκινα πλέγματος. GitHub – fplll/g6k: The General Sieve Kernel · GitHub

[Ε] Δυναμικά και Χρονικά Μεταβαλλόμενα Δίκτυα.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Τα δυναμικά δίκτυα είναι δίκτυα των οποίων οι κόμβοι ή/και οι συνδέσεις μεταξύ τους μεταβάλλονται με τον χρόνο. Τέτοια δίκτυα εμφανίζονται σε πολλές εφαρμογές, όπως στα δίκτυα μεταφορών, επικοινωνιών και ασύρματων συσκευών, στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς και σε συστήματα συνεργαζόμενων ρομπότ και εφαρμογές μηχανικής μάθησης και ανάλυσης δεδομένων. Η εξέλιξη ενός δικτύου στον χρόνο επηρεάζει σημαντικά τις ιδιότητές του και οδηγεί σε νέες, συχνά πιο σύνθετες, εκδοχές κλασικών προβλημάτων των στατικών δικτύων. Επιπλέον, η δυναμική των δικτύων εγείρει το θεμελιώδες ζήτημα της εξαγωγής πληροφορίας για τη μελλοντική τους κατάσταση από την έως τώρα εξέλιξή τους. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η σχεδίαση και μελέτη αλγορίθμων που προβλέπουν μελλοντικές ιδιότητες δυναμικών δικτύων με βάση το ιστορικό της εξέλιξής τους.

Θα μελετηθούν τόσο αλγόριθμοι εκτός σύνδεσης (offline), οι οποίοι λαμβάνουν ως είσοδο το διαθέσιμο ιστορικό των δεδομένων, όσο και αλγόριθμοι άμεσης απόκρισης (online), οι οποίοι ενημερώνουν την πρόβλεψή τους καθώς καταφθάνουν νέα δεδομένα. Ενδεικτικές ιδιότητες προς πρόβλεψη είναι η χρονική προσπελασιμότητα, η χρονική συνεκτικότητα, η χρονική διάμετρος και διάφορες μορφές χρονικής κεντρικότητας. Θα διερευνηθεί η αξιοποίηση τεχνικών μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη μελλοντικών ιδιοτήτων του δικτύου και η απόδοσή τους θα συγκριθεί με εκείνη κλασικών αλγοριθμικών μεθόδων. Η αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί σε διαφορετικές κατηγορίες μοντέλων δυναμικών δικτύων, καθώς και σε πραγματικά και συνθετικά σύνολα δεδομένων, με έμφαση τόσο στην ακρίβεια των προβλέψεων όσο και στην υπολογιστική αποδοτικότητα.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και επισκόπηση της βιβλιογραφίας για την πρόβλεψη ιδιοτήτων σε δυναμικά δίκτυα.
  • Η σχεδίαση και υλοποίηση αλγορίθμων εκτός σύνδεσης (offline) και άμεσης απόκρισης (online), κλασικών και/ή βασισμένων σε μηχανική μάθηση.
  • Η εκτενής πειραματική και συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων σε διαφορετικές κατηγορίες μοντέλων δυναμικών δικτύων και σε πραγματικά και συνθετικά δεδομένα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] P. Holme, J. Saramäki: Temporal Networks. Physics Reports, 519(3), 97–125, 2012, https://doi.org/10.1016/j.physrep.2012.03.001.

[2] O. Michail: An Introduction to Temporal Graphs: An Algorithmic Perspective. Internet Mathematics, 12(4), 239–280, 2016, https://doi.org/10.1080/15427951.2016.1177801.

[3] O. Michail, P. G. Spirakis: Elements of the Theory of Dynamic Networks. Communications of the ACM, 61(2), 72–81, 2018, https://doi.org/10.1145/3156693.

[4] A. Casteigts, P. Flocchini, W. Quattrociocchi, N. Santoro: Time-Varying Graphs and Dynamic Networks. International Journal of Parallel, Emergent and Distributed Systems, 27(5), 387–408, 2012, https://doi.org/10.1080/17445760.2012.668546.

[5] P. Holme: Modern Temporal Network Theory: A Colloquium. European Physical Journal B, 88, 234, 2015, https://doi.org/10.1140/epjb/e2015-60657-4.

[6] D. Kempe, J. Kleinberg, A. Kumar: Connectivity and Inference Problems for Temporal Networks. Journal of Computer and System Sciences, 64(4), 820–842, 2002, https://doi.org/10.1006/jcss.2002.1829.

[7] G. Mertzios, O. Michail, P. G. Spirakis: Temporal Network Optimization Subject to Connectivity Constraints. Algorithmica, 81(4), 1416–1449, 2019, https://doi.org/10.1007/s00453-018-0478-6.

[8] M. Qin, D.-Y. Yeung: Temporal Link Prediction: A Unified Framework, Taxonomy, and Review. ACM Computing Surveys, 56(4), 1–40, 2023, https://doi.org/10.1145/3625820.

[9] J. Xiong, A. Zareie, R. Sakellariou: A Survey of Link Prediction in Temporal Networks. SN Computer Science, 7(1), 100, 2026, https://doi.org/10.1007/s42979-025-04639-1.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Τα χρονικά μοτίβα αποτελούν μικρές χρονικά διατεταγμένες δομές που εμφανίζονται σε δυναμικά δίκτυα. Η συχνότητα και η μορφή εμφάνισής τους μπορεί να περιέχει πληροφορία για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται ένα δίκτυο. Για παράδειγμα, η συχνή εμφάνιση διαδοχικών αλληλεπιδράσεων της μορφής A → B → C → A μπορεί να υποδηλώνει την παρουσία επαναλαμβανόμενων κυκλικών δομών και να αποτελεί εν δυνάμει προγνωστικό δείκτη για μελλοντικές ιδιότητες του δικτύου, όπως η χρονική συνεκτικότητα. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του κατά πόσο τα χρονικά μοτίβα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικοί δείκτες για μελλοντικές ιδιότητες ενός δυναμικού δικτύου.

Θα μελετηθεί η σχέση μεταξύ της εμφάνισης τοπικών χρονικών μοτίβων, όπως μοτίβα που αντιστοιχούν σε κυκλικές δομές, αμφίδρομες αλληλεπιδράσεις, αλυσίδες μεταφοράς και δενδροειδή διασπορά, και θεμελιωδών δομικών ιδιοτήτων του δικτύου, όπως η χρονική προσπελασιμότητα, η χρονική συνεκτικότητα, η χρονική διάμετρος και διάφορες μορφές χρονικής κεντρικότητας. Θα εξεταστούν πραγματικά και συνθετικά δυναμικά δίκτυα και διαφορετικές κατηγορίες μοντέλων δυναμικών δικτύων. Θα αναπτυχθούν αλγόριθμοι για την εξόρυξη (mining) και ανάλυση χρονικών μοτίβων και θα διερευνηθεί η χρήση στατιστικών μεθόδων και/ή μηχανικής μάθησης για την αναγνώριση των μοτίβων που συνδέονται περισσότερο με τη μελλοντική συμπεριφορά του δικτύου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναζήτηση χαρακτηριστικών μοτίβων που σχετίζονται με την εξέλιξη ενός δυναμικού δικτύου και η δυνατότητα ερμηνείας των αποτελεσμάτων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη των θεωρητικών μοντέλων χρονικών μοτίβων.
  • Η ανάπτυξη αλγορίθμων εξόρυξης και ανάλυσης χρονικών μοτίβων.
  • Η πειραματική αξιολόγηση της προγνωστικής ισχύος των μοτίβων με χρήση στατιστικών μεθόδων και/ή μηχανικής μάθησης.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] L. Kovanen, M. Karsai, K. Kaski, J. Kertész, J. Saramäki: Temporal Motifs in Time-Dependent Networks. Journal of Statistical Mechanics: Theory and Experiment, P11005, 2011, https://doi.org/10.1088/1742-5468/2011/11/P11005.

[2] A. Paranjape, A. R. Benson, J. Leskovec: Motifs in Temporal Networks. 10th ACM International Conference on Web Search and Data Mining (WSDM), 601–610, 2017, https://doi.org/10.1145/3018661.3018731.

[3] P. Holme, J. Saramäki: Temporal Networks. Physics Reports, 519(3), 97–125, 2012, https://doi.org/10.1016/j.physrep.2012.03.001.

[4] P. Holme: Modern Temporal Network Theory: A Colloquium. European Physical Journal B, 88, 234, 2015, https://doi.org/10.1140/epjb/e2015-60657-4.

[5] A. Jazayeri, C. C. Yang: Motif Discovery Algorithms in Static and Temporal Networks: A Survey. Journal of Complex Networks, 8(4), cnaa031, 2020, https://doi.org/10.1093/comnet/cnaa031.

[6] S. Ma, H. Chen: Temporal Network Motifs: Concepts, Algorithms, and Applications. Frontiers of Computer Science, 20(9), 2009376, 2026, https://doi.org/10.1007/s11704-026-52206-5.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Τα χρονικά (ή χρονικά μεταβαλλόμενα) γραφήματα είναι γραφήματα στα οποία οι συνδέσεις μεταξύ των κορυφών μεταβάλλονται με τον χρόνο και αποτελούν ένα βασικό μοντέλο για την τυπική αναπαράσταση δυναμικών δικτύων. Πολλές κλασικές ιδιότητες και αλγοριθμικά προβλήματα των στατικών γραφημάτων αποκτούν διαφορετική και συχνά σημαντικά δυσκολότερη μορφή όταν λαμβάνεται υπόψη η χρονική διάσταση.

Πρόσφατες εργασίες στη θεωρία χρονικών γραφημάτων έχουν οδηγήσει σε νέα αποτελέσματα και ανοιχτά προβλήματα σχετικά με τη διατήρηση της χρονικής συνεκτικότητας μέσω αραιών υπογραφημάτων (temporal spanners). Σε αντίθεση με τα στατικά γραφήματα, τα συνεκτικά χρονικά γραφήματα δεν είναι γενικά απαραίτητο να διαθέτουν αραιά χρονικά υπογραφήματα που να διατηρούν τη χρονική συνεκτικότητα. Πρόσφατο αποτέλεσμα για την ειδική περίπτωση των χρονικών κλικών δείχνει ότι κάθε χρονική κλίκα με n κορυφές διαθέτει αραιό χρονικό υπογράφημα με το πολύ 7n ακμές [1], ενώ είναι γνωστό ένα κάτω φράγμα 2n – 4 ακμών από τη θεωρία διάδοσης πληροφορίας (gossip theory).

Στόχος της διπλωματικής είναι η υπολογιστική διερεύνηση του προβλήματος και η αναζήτηση καλύτερων κατασκευών ή αντιπαραδειγμάτων με στόχο την πειραματική αξιολόγηση και τη διερεύνηση πιθανής βελτίωσης του πρόσφατου άνω φράγματος 7n. Θα αναπτυχθούν αλγόριθμοι για την κατασκευή αραιών χρονικών υπογραφημάτων, θα υλοποιηθεί και θα αξιολογηθεί πειραματικά η πρόσφατη κατασκευή που επιτυγχάνει το άνω φράγμα 7n, θα μελετηθούν εξαντλητικά ή ευρετικά μικρά στιγμιότυπα και θα αναζητηθούν δομικά χαρακτηριστικά των στιγμιοτύπων στα οποία οι γνωστές κατασκευές είναι ή δεν είναι βέλτιστες. Η πειραματική διερεύνηση θα χρησιμοποιηθεί για τη διατύπωση νέων υποθέσεων και την καθοδήγηση της θεωρητικής μελέτης. Δίνεται επίσης η δυνατότητα αξιοποίησης εργαλείων AI για αναγνώριση δομικών χαρακτηριστικών που επηρεάζουν την απόδοση των αλγορίθμων για το πρόβλημα ή για την αυτόματη δημιουργία και ανάλυση δύσκολων περιπτώσεων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη της πρόσφατης βιβλιογραφίας για αραιά χρονικά υπογραφήματα σε κλίκες.
  • Η υλοποίηση και πειραματική αξιολόγηση της πρόσφατης κατασκευής που επιτυγχάνει άνω φράγμα 7n στον αριθμό των ακμών.
  • Η ανάπτυξη αλγορίθμων εξαντλητικής και/ή ευρετικής αναζήτησης για μικρά γραφήματα.
  • Η υπολογιστική αναζήτηση αντιπαραδειγμάτων και η διατύπωση θεωρητικών υποθέσεων.

Ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του φοιτητή, είναι δυνατόν να επιλεγεί, κατόπιν συνεννόησης, διαφορετικό ανοικτό πρόβλημα από την πρόσφατη σχετική βιβλιογραφία των χρονικών γραφημάτων.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] J. Baligács: Temporal Cliques Admit Linear Spanners. arXiv:2606.05156, 2026, https://doi.org/10.48550/arXiv.2606.05156.

[2] A. Casteigts, J. G. Peters, J. Schoeters: Temporal Cliques Admit Sparse Spanners. Journal of Computer and System Sciences, 121, 1–17, 2021, https://doi.org/10.1016/j.jcss.2021.04.004.

[3] K. Axiotis, D. Fotakis: On the Size and the Approximability of Minimum Temporally Connected Subgraphs. 43rd International Colloquium on Automata, Languages, and Programming (ICALP), 55, 149:1–149:14, 2016, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.ICALP.2016.149.

[4] G. Mertzios, O. Michail, P. G. Spirakis: Temporal Network Optimization Subject to Connectivity Constraints. Algorithmica, 81(4), 1416–1449, 2019, https://doi.org/10.1007/s00453-018-0478-6.

Επιβλέπων:                   Σ. Κοντογιάννης
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Η ακμοσυνεκτικότητα (edge connectivity) αποτελεί βασικό μέτρο της ανθεκτικότητας ενός δικτύου σε αστοχίες συνδέσεων. Ένα μη κατευθυνόμενο γράφημα είναι (k)-ακμοσυνεκτικό ((k)-edge-connected), όταν παραμένει συνεκτικό μετά την αφαίρεση οποιουδήποτε συνόλου έως (k-1) ακμών. Η έννοια αυτή εμφανίζεται στη μελέτη της αξιοπιστίας δικτύων, στη συσταδοποίηση γραφημάτων και στην ανάλυση μεγάλων δικτύων.

Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα μελετηθεί το πρόβλημα υπολογισμού των μέγιστων (3)-ακμοσυνεκτικών επαγόμενων υπογραφημάτων (maximal 3-edge-connected induced subgraphs) ενός μη κατευθυνόμενου γραφήματος. Αρχικά θα εξεταστεί η στατική εκδοχή του προβλήματος και θα μελετηθούν διαφορετικές αλγοριθμικές προσεγγίσεις για τον υπολογισμό της αντίστοιχης διάσπασης του γραφήματος.

Στη συνέχεια θα μελετηθεί η αυξητική εκδοχή (incremental setting), στην οποία νέες ακμές εισάγονται διαδοχικά στο γράφημα και ζητείται η αποδοτική διατήρηση της διάσπασης χωρίς πλήρη επανυπολογισμό μετά από κάθε μεταβολή. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη σύγκριση διαφορετικών προσεγγίσεων ως προς την πολυπλοκότητα και την πρακτική τους απόδοση.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας ζητούνται:

  • Η μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας και των βασικών αλγοριθμικών τεχνικών για το πρόβλημα.
  • Η υλοποίηση και πειραματική αξιολόγηση αλγορίθμων για τη στατική περίπτωση.
  • Η μελέτη και υλοποίηση αλγορίθμου για την αυξητική διατήρηση των μέγιστων (3)-ακμοσυνεκτικών επαγόμενων υπογραφημάτων κατά την διαδοχική εισαγωγή νέων ακμών.
  • Η συγκριτική αξιολόγηση των υλοποιημένων προσεγγίσεων σε συνθετικά και πραγματικά  γραφήματα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] R. Zhou, C. Liu, J. X. Yu, W. Liang, B. Chen, J. Li: Finding Maximal k-Edge-Connected Subgraphs from a Large Graph. Proceedings of the 15th International Conference on Extending Database Technology (EDBT), pp. 480–491, 2012. https://doi.org/10.1145/2247596.2247652

[2] L. Georgiadis, G. F. Italiano, E. Kosinas, D. Pattanayak: On Maximal k-Edge-Connected Subgraphs of Undirected Graphs. Journal of Computer and System Sciences, 160, 103801, 2026. https://doi.org/10.1016/j.jcss.2026.103801

[3] T. Saranurak, W. Yuan: Maximal k-Edge-Connected Subgraphs in Almost-Linear Time for Small k. 31st Annual European Symposium on Algorithms (ESA 2023), LIPIcs 274, 2023. https://doi.org/10.4230/LIPIcs.ESA.2023.92

Επιβλέπων:                   Χ. Ζαρολιάγκης
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Το Ελάχιστο Γεννητικό Δέντρο (ΕΓΔ) αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις δομές των αλγορίθμων γραφημάτων, με εφαρμογές σε προβλήματα σχεδιασμού δικτύων, δρομολόγησης, τηλεπικοινωνιών και ανάλυσης μεγάλων δικτύων. Για ένα στατικό γράφημα, το ΕΓΔ μπορεί να υπολογιστεί αποδοτικά με κλασικούς αλγορίθμους, όπως οι αλγόριθμοι των Kruskal και Prim. Σε πολλές πραγματικές εφαρμογές, ωστόσο, τα γραφήματα δεν παραμένουν στατικά αλλά μεταβάλλονται συνεχώς, καθώς ακμές προστίθενται ή διαγράφονται ή μεταβάλλονται τα βάρη των ακμών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εκ νέου κατασκευή του ΕΓΔ μετά από κάθε μεταβολή μπορεί να είναι υπολογιστικά δαπανηρή. Οι δυναμικοί αλγόριθμοι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα διατηρώντας το τρέχον ελάχιστο γεννητικό δέντρο και πραγματοποιώντας μόνο τις απαραίτητες τροποποιήσεις μετά από κάθε ενημέρωση του γραφήματος.

Στόχος της διπλωματικής είναι η μελέτη, υλοποίηση και πειραματική αξιολόγηση σύγχρονων αλγορίθμων δυναμικής διατήρησης ελάχιστων γεννητικών δέντρων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη και κριτική επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας για δυναμικούς αλγορίθμους διατήρησης ελάχιστων γεννητικών δέντρων, καθώς και η υλοποίηση τους [1, 2].
  • Η υλοποίηση ενός κλασικού αλγορίθμου υπολογισμού ΕΓΔ, όπως ο Kruskal ή ο Prim, ο οποίος θα χρησιμοποιείται ως στατική μέθοδος αναφοράς.
  • Η εκτενής πειραματική αξιολόγηση και σύγκριση των υλοποιημένων μεθόδων σε διαφορετικά μεγέθη και δομές γραφημάτων και για διαφορετικά είδη ακολουθιών ενημερώσεων, όπως εισαγωγές και διαγραφές ακμών και μεταβολές βαρών.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] L. Xu, D. Wen, L. Qin, R. Li, Y. Zhang, Y. Lu, X. Lin: Minimum Spanning Tree Maintenance in Dynamic Graphs. Proceedings of the ACM on Management of Data, 3(1), 1–24, 2025, https://doi.org/10.1145/3709704.

[2] H. Liu, X. Guan, X. Wan, F. Yang: All-Time Dynamic Minimum Spanning Tree for Inter-Satellite Link Optimization in LEO Networks. IEEE Transactions on Network and Service Management, 22(5), 4577–4589, 2025, https://doi.org/10.1109/TNSM.2025.3591111.

[ΣΤ] Αλγόριθμοι Αναδιαμόρφωσης και Προγραμματιζόμενη Ύλη.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Τα προβλήματα αναδιαμόρφωσης αφορούν τη σταδιακή μετάβαση από μία εφικτή λύση σε μία άλλη, απαιτώντας όλες οι ενδιάμεσες λύσεις να παραμένουν εφικτές. Το πρόβλημα αυτό αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε δίκτυα των οποίων η τοπολογία, η λειτουργία ή οι απαιτήσεις μεταβάλλονται με τον χρόνο, όπως δίκτυα μεταφορών, χρονικά ευαίσθητα δίκτυα επικοινωνιών και συστήματα βιομηχανικού ελέγχου, όπου είναι απαραίτητη η προσαρμογή της λύσης χωρίς να παραβιάζονται οι απαιτήσεις χρονικής προσπελασιμότητας ή συνεκτικότητας. Σε αυτές τις εφαρμογές υπάρχει η ανάγκη προσαρμογής των εφικτών λύσεων λόγω διαταραχών στο δίκτυο, μεταβαλλόμενης ζήτησης ή νέων λειτουργικών απαιτήσεων.

Στόχος της εργασίας είναι η μελέτη και υλοποίηση αλγορίθμων για προβλήματα αναδιαμόρφωσης χρονικών δικτύων, με ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση ιδιοτήτων χρονικής προσπελασιμότητας και συνεκτικότητας. Θα μελετηθούν υπάρχοντες αλγόριθμοι, θα αξιολογηθεί η πειραματική τους απόδοση και, όπου είναι δυνατόν, θα εξεταστούν εναλλακτικές στρατηγικές αναδιαμόρφωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγκριση διαφορετικών μοντέλων, η μελέτη των δομικών ιδιοτήτων που καθιστούν δυνατή ή αδύνατη την αναδιαμόρφωση, καθώς και του κόστους αναδιαμόρφωσης, π.χ. ως προς τον αριθμό των απαιτούμενων αλλαγών.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη υφιστάμενων αλγορίθμων αναδιαμόρφωσης χρονικών δικτύων.
  • Η υλοποίηση υπαρχόντων και, όπου είναι δυνατόν, η ανάπτυξη νέων ή βελτιωμένων στρατηγικών αναδιαμόρφωσης.
  • Η πειραματική αξιολόγηση του κόστους αναδιαμόρφωσης.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] T. Ito, Y. Iwamasa, N. Kamiyama, Y. Kobayashi, S. Maezawa, A. Suzuki: Reconfiguration of Time-Respecting Arborescences. 18th Algorithms and Data Structures Symposium (WADS 2023), 14079, 521–532, 2023, https://doi.org/10.1007/978-3-031-38906-1_34.

[2] O. Michail, G. Skretas, G. Tennigkeit, S. Verma: Reconfiguration of Temporal Networks under Reachability Constraints. arXiv:2608.02227, 2026, https://doi.org/10.48550/arXiv.2608.02227.

[3] R. Dondi, M. Lafond: On the Complexity of Temporal Arborescence Reconfiguration. 3rd Symposium on Algorithmic Foundations of Dynamic Networks (SAND), 292, 10:1–10:15, 2024, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.SAND.2024.10.

[4] T. Ito, E. D. Demaine, N. J. A. Harvey, C. H. Papadimitriou, M. Sideri, R. Uehara, Y. Uno: On the Complexity of Reconfiguration Problems. Theoretical Computer Science, 412(12–14), 1054–1065, 2011, https://doi.org/10.1016/j.tcs.2010.12.005.

[5] K. Gajjar, A. V. Jha, M. Kumar, A. Lahiri: Reconfiguring Shortest Paths in Graphs. 36th AAAI Conference on Artificial Intelligence (AAAI), 36(9), 9758–9766, 2022, https://doi.org/10.1609/aaai.v36i9.21211.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Σ. Κοντογιάννης

Οι σύγχρονες τεχνολογίες οπτικής μεταγωγής επιτρέπουν τη δυναμική αλλαγή της φυσικής τοπολογίας ενός δικτύου κατά απαίτηση (on-demand) και με βάση τις εκάστοτε απαιτήσεις κίνησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αναδιαμορφώσιμα δίκτυα κέντρων δεδομένων, στα οποία η τοπολογία μπορεί να προσαρμόζεται δυναμικά στη χρονικά μεταβαλλόμενη κίνηση δεδομένων [1].

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη, υλοποίηση και πειραματική αξιολόγηση αλγορίθμων για τέτοια δυναμικά αναδιαμορφώσιμα δίκτυα μεταγωγής (dynamically reconfigurable switching networks). Θα εξεταστούν αλγόριθμοι για τον σχεδιασμό και τη δυναμική αναδιαμόρφωση της τοπολογίας, τη δρομολόγηση της κίνησης και τη βελτιστοποίηση της αξιοποίησης του διαθέσιμου εύρους ζώνης. Θα μελετηθούν διαφορετικά μοντέλα δικτύων, μοντέλα κίνησης και στρατηγικές αναδιαμόρφωσης, συμπεριλαμβανομένων στρατηγικών προσαρμογής στη ζήτηση (demand-aware) και στρατηγικών ανεξάρτητων από τη ζήτηση (demand-oblivious), καθώς και διαφορετικές μετρικές αξιολόγησης, όπως η διαπερατότητα (throughput), η καθυστέρηση, το πλήθος και το κόστος των αναδιαμορφώσεων και η αξιοποίηση των διαθέσιμων συνδέσεων. Θα διερευνηθεί η επίδραση παραμέτρων όπως ο χρόνος αναδιαμόρφωσης, η χρονική δομή της ζήτησης και ο αριθμός των διαθέσιμων οπτικών συνδέσεων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα δοθεί στη συγκριτική πειραματική μελέτη και τις τεχνολογίες υλοποίησης αλγορίθμων (algorithm engineering), με στόχο τον εντοπισμό των συνθηκών και των χαρακτηριστικών των δικτύων και της κίνησης που επηρεάζουν την απόδοση των διαφορετικών αλγοριθμικών στρατηγικών. Η αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί μέσω προσομοιώσεων σε διαφορετικά μοντέλα και σενάρια. Μπορούν να εξεταστούν τόσο συνθετικές όσο και πραγματικές καταγραφές κίνησης, με έμφαση στην ποιότητα των λύσεων και την υπολογιστική αποδοτικότητα των αλγορίθμων. Η πειραματική μελέτη θα χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τη σύγκριση των αλγορίθμων, αλλά και για την αναγνώριση σημείων συμφόρησης, τη διερεύνηση δύσκολων περιπτώσεων και την καθοδήγηση επαναληπτικών βελτιώσεων των αλγορίθμων.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η μελέτη του θεωρητικού υποβάθρου των δυναμικά αναδιαμορφώσιμων τοπολογιών κέντρων δεδομένων και δικτύων μεταγωγής.
  • Η υλοποίηση αλγορίθμων δρομολόγησης και δυναμικής αναδιαμόρφωσης οπτικών συνδέσεων.
  • Η συγκριτική πειραματική αξιολόγηση διαφορετικών μοντέλων, στρατηγικών και μετρικών απόδοσης, με χρήση συνθετικών και/ή πραγματικών καταγραφών κίνησης.
  • Η εφαρμογή μεθόδων τεχνολογιών υλοποίησης αλγορίθμων (algorithm engineering) για τη βελτίωση της πρακτικής απόδοσης και τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες οι διαφορετικές στρατηγικές παρουσιάζουν ιδιαίτερα καλή ή κακή συμπεριφορά.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] C. Avin, S. Schmid: Revolutionizing Datacenter Networks via Reconfigurable Topologies. Communications of the ACM, 68(6), 44–53, 2025, https://doi.org/10.1145/3708980.

[2] C. Avin, S. Schmid: ReNets: Statically-Optimal Demand-Aware Networks. SIAM Symposium on Algorithmic Principles of Computer Systems (APOCS), 25–39, 2021, https://doi.org/10.1137/1.9781611976489.3.

[3] K. Hanauer, M. Henzinger, L. Ost, S. Schmid: Dynamic Demand-Aware Link Scheduling for Reconfigurable Datacenters. IEEE INFOCOM 2023 – IEEE Conference on Computer Communications, 1–10, 2023, https://doi.org/10.1109/INFOCOM53939.2023.10229050.

Επιβλέπων:                   Ο. Μιχαήλ
Συνεπιβλέπων:            Χ. Ζαρολιάγκης

Η προγραμματιζόμενη ύλη αποτελείται από μικρές αυτόνομες μονάδες (ή σωματίδια) οι οποίες μπορούν να μετακινούνται και να αλλάζουν τη συνολική γεωμετρική διάταξη του συστήματος σύμφωνα με έναν αλγόριθμο.

Η οπτικοποίηση αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη μελέτη συστημάτων προγραμματιζόμενης ύλης, καθώς επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση των αλγορίθμων και των διαδικασιών αναδιαμόρφωσης μέσω της οπτικής αναπαράστασής τους, καθώς και την πειραματική εξέταση και αξιολόγηση της συμπεριφοράς τους υπό διαφορετικές παραμέτρους. Επιπλέον, η διαδραστικότητα μπορεί να προσφέρει τη δυνατότητα άμεσης εξερεύνησης των αλγορίθμων και των αποτελεσμάτων τους καθώς και να καθοδηγήσει την ανάπτυξη νέων αλγοριθμικών λύσεων.

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη νέου ή η επέκταση υπάρχοντος εργαλείου πειραματισμού, οπτικοποίησης, και συγκριτικής αξιολόγησης για συστήματα και μοντέλα προγραμματιζόμενης ύλης. Το εργαλείο θα επιτρέπει στον χρήστη να ορίζει αρχικές και τελικές διατάξεις, να εκτελεί αλγορίθμους αναδιαμόρφωσης, να ελέγχει την εγκυρότητα των κινήσεων και να παρακολουθεί την εξέλιξη της διάταξης βήμα προς βήμα. Θα εξεταστεί επίσης η δυνατότητα αυτόματης συλλογής πειραματικών μετρήσεων, όπως ο αριθμός κινήσεων, ο χρόνος εκτέλεσης και η διατήρηση της συνεκτικότητας.

Στο πλαίσιο της διπλωματικής αυτής ζητούνται:

  • Η σχεδίαση και ανάπτυξη διαδραστικού εργαλείου οπτικοποίησης, με δυνατότητα υλοποίησης ως εφαρμογή για υπολογιστές, εφαρμογή ιστού, ή εφαρμογή για κινητές συσκευές.
  • Η ενσωμάτωση μηχανισμών επαλήθευσης εγκυρότητας κινήσεων και εκτέλεσης αλγορίθμων.
  • Η ανάπτυξη λειτουργιών για την αυτοματοποίηση πειραματικών μελετών, τη συλλογή και ανάλυση μετρήσεων, τη μελέτη της πολυπλοκότητας των αλγορίθμων και τη γραφική απεικόνιση των αποτελεσμάτων.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

[1] Z. Derakhshandeh, S. Dolev, R. Gmyr, A. W. Richa, C. Scheideler, T. Strothmann: Amoebot – A New Model for Programmable Matter. 26th ACM Symposium on Parallelism in Algorithms and Architectures (SPAA), 220-222, 2014, https://doi.org/10.1145/2612669.2612712.

[2] M. Feldmann, A. Padalkin, C. Scheideler, S. Dolev: Coordinating Amoebots via Reconfigurable Circuits. Journal of Computational Biology, 29(4), 317-343, 2022, https://doi.org/10.1089/cmb.2021.0363.

[3] A. Padalkin, C. Scheideler, D. Warner: The Structural Power of Reconfigurable Circuits in the Amoebot Model. Natural Computing, 23, 603-625, 2024, https://doi.org/10.1007/s11047-024-09981-6.

[4] M. Artmann, T. Maurer, A. Padalkin, D. Warner, C. Scheideler: AmoebotSim 2.0: A Visual Simulation Environment for the Amoebot Model with Reconfigurable Circuits and Joint Movements (Media Exposition). 41st International Symposium on Computational Geometry (SoCG), 332, 81:1–81:5, 2025, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.SoCG.2025.81.

[5] O. Michail, G. Skretas, P. G. Spirakis: On the Transformation Capability of Feasible Mechanisms for Programmable Matter. Journal of Computer and System Sciences, 102, 18–39, 2019, https://doi.org/10.1016/j.jcss.2018.12.001.

[6] A. Almethen, O. Michail, I. Potapov: Pushing Lines Helps: Efficient Universal Centralised Transformations for Programmable Matter. Theoretical Computer Science, 830–831, 43–59, 2020, https://doi.org/10.1016/j.tcs.2020.04.026.

[7] I. Kostitsyna, T. Peters, B. Speckmann: Fast Reconfiguration for Programmable Matter. 37th International Symposium on Distributed Computing (DISC), 281, 27:1–27:21, 2023, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.DISC.2023.27.

[8] A. Padalkin, M. Kumar, C. Scheideler: Reconfiguration and Locomotion with Joint Movements in the Amoebot Model. 3rd Symposium on Algorithmic Foundations of Dynamic Networks (SAND), 292, 18:1–18:20, 2024, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.SAND.2024.18.

[9] M. Connor, O. Michail: Transformation of Modular Robots by Rotation: 3+1 Musketeers for All Orthogonally Convex Shapes. Journal of Computer and System Sciences, 150, 103618, 2025, https://doi.org/10.1016/j.jcss.2024.103618.

[10] M. Kumar, O. Michail, A. Padalkin, C. Scheideler: Sublinear-Time Reconfiguration of Programmable Matter with Joint Movements. 5th Symposium on Algorithmic Foundations of Dynamic Networks (SAND), 373, 11:1–11:17, 2026, https://doi.org/10.4230/LIPIcs.SAND.2026.11.

[11] H. A. Akitaya, E. M. Arkin, M. Damian, E. D. Demaine, V. Dujmović, R. Flatland, M. Korman, B. Palop, I. Parada, A. van Renssen, V. Sacristán: Universal Reconfiguration of Facet-Connected Modular Robots by Pivots: The O(1) Musketeers. Algorithmica, 83(5), 1316–1351, 2021, https://doi.org/10.1007/s00453-020-00784-6.

[12] A. J. Pasha: MRRVIS: Modular Reconfigurable Robotics Visualization and Simulation. GitHub repository, 2021, https://github.com/AJPASHA/mrrvis.